آدم آدم است:
برتولت برشت_ ترجمه:حمید موید

برشت می خواست هنرش وسیله ی ارتباط با توده ها باشد و چون تاتر متداول را زا آن مردم عادی نمی دانست می گفت:«ما می دانیم که وحشیان هنر خود را دارند،بگذارید ما هنر دیگری بیافرینیم» او شیوه کلاسیک ارائه نمایش را نمی پسندید.پرده های مجلل،دکورهای رنگ و رنگ بازی های نور،سایه روشنی های صحنه،آتمسفر رویایی و طلایی و یا وهم آمیز و تیر را که در تالارهای تاتر معمول بود تجملی و بورژوایی تلقی می کرد.به نظر اون قبل از هر چییز می باید مشخص کرد که نمایشنامه نویس برای که می نویسد و اجرا کنندگان برای کدام طبقه،قشر و گروه اجتاعی نمایشن می دهند و مخاطبشان کیست.برشت نمایشنامه را برای مردم می نوشت و به روی صحنه می آورد.مخاطب های او در درجه ی اول گروه بی شمار زحمتکشان و مردمان پایین دست بودند نه نخبه های روشنفکر یا طبقاتی اجتماع.او تمدن ماشینی را ترد نمی کرد و خود را از آن واقعیت عظیم دور نگه نمی داشت.از آن ها نبود که در احلام و رویاها غوطه خورد و یا در آرزوی بازگشت به عصر طلایی شوالیه ها باشد.هنگام افتتاح برنامه ی پیسکاتور که او را یکی از مهترین مردان تاتر در سراسر تاریخ به شمار می آورد گفت: «ساختمان های بزرگ شهر نیویورک و کشفیات بزرگ در زمینه ی برق به تنهایی کافی نیست که احساس پیرویزی آدمیان را شگفته سازد.آنچه بیشتر اهمیت دارد این است که تیپ جدید انسان باید سر برآورد.هم اکنون تمام علاقه ی جهان باید بر تکامل او متمرکز شود.این تیپ نو چنان نخواهد بود که کهنه ها گمان می برند.به نظر من او اجازه نخواهد داد که بوسیله ی ماشین ها جرح و تعدیل شود بلکه خود فرمانروای ماشین ها خواهد بود.»
از مقدمه ی آدم آدم است.توضیح مترجم حمید موید

دانلود کتاب آدم آدم آست:

لینک اول

لینک دوم

لینک سوم

لینک چهارم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.