ویتنام

ولیچر ِ ژنرالی بر سنگ فرش های نیویورک
سنگینی می کند
مدال هایش هر یک شنبه
نماد ِ افتخار می شوند
مدال هایش در رژه ها شرکت می کنند
بودجه های جنگ را تعیین می کنند.

بر فراز دورترین مرزها
بر فراز ویتنام
در فقیر ترین محله های هانوی*
کودکانی معلول هستند
بی ویلچر
بر تن کوچه های گرسنگی
زانو می سایند.

*_پایتخت ویتنام
علی رسولی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.