شورشی در قرنطینه _ علی رسولی

شورشی در قرنطینه (تقدیم به شاهرخ زمانی ها):
علی رسولی

آینه بود شکست
یا واقعیت دروغ می گفت.
چشم های تو بود که دیگر ننگریست
یا جهان نابیناتر از ما بود.
کشتزار سوخت
یا دست های تو دیگر بخشنده نبود
یا که گندم نان نشد.
نان پختن نیازمند لبخندت بود.
قدم ها اتمام یافتند
یا کوچه قبای کوتاهی پوشید.

یک خشم مانده در خاطره ات
یک ستاره مانده در سنگرت
یک پرچمِ سرخ چکیده از تنت.

و از همه زیباتر
یک مانیفست در کلماتت:
«کارگران جهان متحد شوید»

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.