ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﭼﻴﺴﺖ؟

ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﺍ ﺭﺩ؟ ﺁﻳﺎ ” ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺯﻧﺎ ﻥ ﺑﻮﺭﮊﺍ، ﺑﻪ ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺖ ﻫﺎ، ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺣﻖ ﺭﺃﯼ (ﺯﻧﺎﻥ ) ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﻤﯽ ﺁﻳﺪ ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﺟﻨﺒﺶ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﺁﺳﻴﺐ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ؟”
ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻮﺍﻻﺗﯽ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ . ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺳﺦ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ” ﺭﻭﺯ ﺯﻥ” ﺣﻠﻘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺟﻨﺒﺶ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﺎﺭﯼ ﺷﺎﻣﻞ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺷﺎﻏﻞ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺻﻔﻮﻑ ﺣﺰﺏ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﺍ ﻣﺎ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﻋﻀﻮ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺯﻥ، ﻋﻀﻮ ﺩﺭ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﻭ ﺻﺪ ﻭ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺯﻥ، ﻋﻀﻮ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﻳﺶ ﭼﻬﻞ ﻭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺯﻥ ﻋﻀﻮ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ ﻭ ﺣﺪﻭﺩ ﺑﻴﺴﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﻋﻀﻮ ﺣﺰﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﻤﻪ ﺟﺎ – ﺩﺭ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ، ﺩﺭ ﻳﻮﮔﺴﻼﻭﯼ، ﺩﺍﻧﻤﺎﺭﮎ، ﺳﻮﺋﺪ، ﻧﺮﻭﮊ ﻭ ﺳﻮﺋﻴﺲ – ﺯﻧﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎ ﺭﮔﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺭﺗﺶ ﺯﻧﺎﻥ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻳﮏ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﻋﻀﻮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﮏ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﻗﻮﯼ! ﻧﻴﺮﻭﺋﯽ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺎﯼ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ ﻧﻈﻴﺮ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ، ﺑﻴﻤﻪ ﺯﺍﻳﻤﺎﻥ، ﮐﺎﺭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮐﻮﺩﮎ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﺟﻬﺖ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﻤﻴﺖ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ، ﻣﺮﺩﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻋﻠﻴﻪ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ ” ﺩﻧﻴﺎﯼ ﮐﻬﻨﻪ” ﺑﺠﻨﮕﻨﺪ، ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻤﮏ ﺯﻧﺎﻥ ﻫﻢ ﻃﺒﻘﻪ ﺍﺷﺎﻥ. ﺍﻣﺎ، ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺑﻪ ﺻﻒ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪ، ﺯﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺟﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻧﻴﺎﺯ – ﻭ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ ﭘﺪﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﺑﻴﮑﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﮐﺎﺭ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ – ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻣﺮﺩ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﺎﺁﮔﺎﻫﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﻫﺎﯼ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺗﯽ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﻟﻄﻤﻪ ﺯﺩﻩ ﻭ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺩﺭ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪﻥ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ : “ﻫﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺻﻔﻮﻑ ﻣﺒﺎﺭﺯﻳﻦ ﺁﮔﺎﻩ ﻭﺳﻌﻴﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭﺯﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍ ﻫﺪ ﺑﻮﺩ .” ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﺗﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺩﺭ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﻟﺖ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ؟ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺿﻌﻴﺘﻲ، ﺯﻥ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ” ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﻧﻈﺮ” ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﮐﻠﻴﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻭ ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﻭﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﺑﯽ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺯﻧﺎﻥ، ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﻭ ﺑﯽ ﻋﻼﻗﮕﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﻳﻞ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻮﺩﯼ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺿﺮﺭﯼ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ، ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺭﺍ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺟﻨﺒﺶ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻧﻤﻮﺩ؟
ﺳﻮﺳﻴﺎﻝ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺳﯽ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ ﺳﺮﯾﻌﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩ ﺩﺭﻫﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎ ﺭﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﺎ. ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻧﺪ . ﭼﺮﺍ؟ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ ﮐﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺯﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻀﻮ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻬﻴﺐ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﺮﻋﻮﺏ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﻗﺮﻥ ﻫﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻝ ﺍﻭ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﮐﻼﻣﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻭ ﺁﺷﻨﺎ ﺍﺯ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺯﻥ، ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ . ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻟﺒﺘﻪ، ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﻼﺩﺭﻧﮓ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ : ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎﯼ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﺜﻤﺎﺭ، ﺯﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﻩ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﮐﺎﺭﺵ، ” ﺑﻠﮑﻪ” ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺯﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺘﻢ ﻭ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻗﺮﺍ ﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ .
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺰﺏ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﯽ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﭘﯽ ﺑﺮﺩ، ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻮﺭﺩ – ﭼﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻣﺰﺩﺑﮕﻴﺮ، ﭼﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺯﻥ ﻭ ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ- ﺑﭙﺎ ﺧﺎﺳﺖ . ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺪﻑ، ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺖ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺣﻘﻮﻕ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻃﺮﺡ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﯼ – ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﯼ ﺑﻴﻤﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ، ﺣﻘﻮﻕ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ – ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺳﺘﺎ، ﻫﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﻪ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ – ﻭ ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺯﻥ – ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﺎ ﻣﻴﻞ ﻭ ﺭﻏﺒﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ، ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﭘﯽ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﻣﺪﺍﻓﻌﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﯼ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﻋﺎﺟﻞ ﻭ ﻭﻳﮋﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﻣﻨﻈﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻧﻪ ﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ، ﻳﻌﻨﯽ ﺟﺬﺏ ﻫﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﯽ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﯽ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺸﻮﺭﻱ، ﮐﻤﻴﺘﻪ ﻫﺎ، ﻫﺌﻴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺨﺶ ﻫﺎﯼ ﻭﻳﮋﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﮐﻤﻴﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺑﺨﺶ ﻭﺳﻴﻌﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺯﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻫﺎﯼ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺧﻮﺩﺍﺭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻦ ﮐﻤﻴﺘﻪ ﻫﺎ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﺋﯽ ﻧﻈﻴﺮ : ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﻭ ﺷﻴﺮﺩﻩ، ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﯼ ﺁﻳﻴﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺯﻥ؛ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻋﻠﻴﻪ ﺗﻦ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻭ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻣﻴﺮ ﻧﻮﺯﺍﺩﺍﻥ، ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﺣﻘﻮﻕ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ، ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﺴﮑﻦ، ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ.
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ، ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺍﻳﻦ ﺣﺰﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻴﺸﺒﺮﺩ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩ – ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺯﻥ، ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ – ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ” ﺭﻭﺯ ﺯﻥ” ، ﺯﻧﺎﻥ، ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺑﯽ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺧﻮﻳﺶ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ، ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺧﻮﺍ ﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ :
ﭼﺮﺍ ” ﺭﻭﺯ ﺯﻥ” ﻭﻳﮋﻩ، ﭼﺮﺍ ﺍﻋﻼﻣﻴﻪ ﻫﺎﯼ ﻭﻳﮋﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﭼﺮﺍ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻭ ﮐﻨﻔﺮﺍ ﻧﺲ ﻫﺎﯼ ﻭﻳﮋﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ؟ ﭼﺮﺍ ﺑﺪﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺟﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﺎﻳﻞ ﺷﺪﻥ ﻳﮏ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﻭﻳﮋﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺑﻮﺭﮊﻭﺍﻫﺎﯼ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺣﻖ ﺭﺃﯼ (ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ) ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻥ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﯼ ﺭﻳﺸﻪ ﺍﯼ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﺟﻨﺒﺶ ﺯﻧﺎﻥ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﻮﺭﮊﻭﻫﺎﯼ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺣﻖ ﺭﺃﯼ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺷﻨﺪ، ﭼﻨﻴﻦ ﻃﺮﺯ ﺗﻔﮑﺮﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ .
ﻫﺪﻑ ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺖ ﻫﺎ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﻫﺪﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺴﺐ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻣﺸﺎﺑﻪ، ﻗﺪﺭﺕ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺎﻳﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﺸﺎﻥ، ﭘﺪﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﻫﺪﻑ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﻫﺪﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﺩﻥ ﻭ ﻟﻐﻮ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺛﯽ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺍﺋﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺸﺎﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ” ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ” ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻣﺮﺩ . ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ ﺯﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻗﺎﺩﺭ ﺧﻮﺍ ﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﻀﺎﺀ ﻃﺒﻘﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﮐﺎﺭﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺑﺨﺸﺪ.
ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺖ ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ. ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ : ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺍﺣﻘﺎﻕ ﺣﻘﻮﻕ ﻫﻤﻪ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺯﻥ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ، ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻴﻢ! ﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻘﺎﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﺍ ﻳﻂ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭ ﺧﻮﺍستار ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻫﺎﯼ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻭﻟﺖ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺖ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺣﻘﻮﻕ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭ، ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺟﻬﺖ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻣﺎ ﺟﺪﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻮﺭﮊﺍ، ﺣﻘﻮﻕ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺑﺴﺎﺩﮔﯽ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺠﺎﺯ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺍﺳﺘﺜﻤﺎﺭ ﺗﻮﺩﻩ ﺯﺣﻤﺘﮑﺶ ﭘﺎﻳﻪ ﺭﻳﺰﯼ ﺷﺪﻩ، ﺍﻣﻮﺭﺍﺗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ ﻣﺼﻮﻥ ﺗﺮ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻧﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﺣﻘﻮﻕ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮏ ﮔﺎﻡ ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﺭﺍﻫﯽ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺣﺎ ﮐﻤﻴﺖ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ .
ﻣﺴﻴﺮ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺗﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﺑﻮﺭﮊﻭﺍﻫﺎﯼ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺣﻖ ﺭﺃﯼ، ﻣﺪﺕ ﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻲ، ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ﺍﻓﻖ ﻫﺎﯼ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺗﯽ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ، ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻤﯽ ﻣﺎﺑﻴﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻳﮏ ﺯﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻳﮏ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﮏ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻴﻦ ﻳﮏ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭ ﻭ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻀﺎﺩﻫﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ … ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﺳﻮﺋﯽ؛ ﻫﻴﭻ ﻧﻘﻄﻪ ﺗﻼﻗﯽ ﻭ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺁﺷﺘﯽ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ، ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ، ﻣﺮﺩﺍﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺯ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺭﻭﺯ ﺯﻥ، ﻳﺎ ﺍﺯ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﻫﺎﯼ ﻭﻳﮋﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻧﺸﺮﻳﺎﺕ ﻭﻳﮋﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﺣﺸﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺷﮑﻞ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﮐﺸﺎﻧﺪﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻔﻮﻑ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻮﺷﺶ ﻭ ﺗﻼﺵ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺭﻭﺷﻨﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﻧﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺗﻔﺮﻗﻪ، ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻌﻒ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﯼ ﻧﻴﻞ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﻭ ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺪﻣﺖ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺎﺋﯽ ﺯﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺟﺸﻦ ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﮔﺮﺩﺩ .
* * *
ﭘﺮﺍﻭﺩﺍ » ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﭼﻬﻞ، ﻫﻔﺪﻫﻢ ﻓﻮﺭﻳﻪ ١٩١٣، ﺳﻨﺖ ﭘﻴﺘﺮﺯﺑﻮﺭﮒ
* * *
ﭘﺎﻧﻮﻳﺲ :
(١ ) ﻣﻘﺎﻟﻪ “ﺭﻭﺯ ﺯﻥ” ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻟﮑﺴﺎﻧﺪﺭﺍ ﮐﻮﻟﻨﺘﺎﯼ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ « ﭘﺮﺍﻭﺩﺍ » ﻳﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ، ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺍﻳﻦ ﺟﺸﻦ ﺩﺭ ” ﺭﻭﺯ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﺳﺮﺍﺳﺮﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ” ﺩﺭ ﺑﯿﺴﺖ ﻭ ﺳﻮﻡ ﻓﻮﺭﻳﻪ ( ﻫﺸﺘﻢ ﻣﺎﺭﺱ) ١٩١٣ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺩﺭ ﺳﻨﺖ ﭘﻴﺘﺮﺯﺑﻮﺭﮒ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ، ﺭﻭﺯ ﮐﻤﭙﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺑﯽ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ، ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻮﺷﻴﺎﺭﯼ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﻭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﯽ
ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ.

دریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکیدریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکی

آلکساندرا کولونتای

آلکساندرا کولونتای

الکساندرا میخای‌لوونا کولونتای (به روسی: Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й) (به اوکراینی: Олександра Михайлівна Коллонтай) (زاده ۱۸۷۲ - درگذشته ۱۹۵۲) انقلابی بلشویک، مبارز حقوق زنان و سیاست‌مدار شوروی بود که بعدها به اولین سفیر زن در جهان بدل گشت.

وبلاگ
آرشیو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *