نویسندگان

  • ابراهیم علیزاده

    ابراهیم علیزاده

    ابراهیم علیزاده در تابستان سال ۱۳۲۹ در روستای غوث‌آباد، بین مهاباد و بوکان در خانواده‌ای فقیر به دنیا آمد. پدرش از کادرهای حزب دموکرات کردستان ایران بود. کمتر از دو سال داشت که پدر و مادرش از هم جدا شدند و حضانت از وی به پدرش سپرده‌شد. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مهاباد گذراند. هنوز تحصیلات ابتدایی را تمام نکرده بود که پدرش به جرم همکاری با حزب دموکرات به زندان افتاد و به اعدام محکوم شد. اگرچه این حکم در نهایت به ۴ سال زندان کاهش یافت، اما در کنار فقر خانواده، نقش زیادی در گرایش ابراهیم علیزاده به سیاست داشت.
  • عباس سماکار

    عباس سماکار

    وی در سال ۱۳۵۲ ابتدا به همراه خسرو گلسرخی, کرامت‌الله دانشیان، رضا علامه‌زاده و طیفور بطحایی به اعدام محکوم شد. حکم وی سپس به زندان ابد تقلیل یافت. او در آستانهٔ پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد. سماکار در این دوره مدتی را در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به سر برد و در این دوره به همراه یحیی رحیمی طولانی‌ترین اعتصاب غذای تاریخ را به مدت ۸۶ روز انجام دادند.[نیازمند منبع] وی در دوره جمهوری اسلامی نیز مدت کوتاهی در زندان به سر برد و پس از آزادی مخفیانه از ایران خارج شد. وی هم اکنون مقیم آلمان است.
  • آدام شاتز

    آدام شاتز

    نویسنده و منتقد سیاسی
  • عدنان غریقی

    عدنان غریقی

    عدنان غریفی (متولد ۱۳۲۳ در خرمشهر)، داستان‌نویس ایرانی مقیم هلند است. او از نویسندگان نوگرای دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ است وبه همراه نویسندگان دیگری از جمله ناصر تقوایی، احمد محمود، احمد آقایی، منصور خاکسار، پرویز مسجدی، حسین رحمت، علی گلزاده، مسعود میناوی، ناصر مؤذن، محمد ایوبی، پرویز زاهدی، نسیم خاکسار و بهرام حیدری از شکل‌دهندگان داستان‌نویسی جنوب است.
  • احمد سیف

    احمد سیف

    احمد سیف، اقتصاددان و مدرس دانشگاه، متولد سال ۱۳۲۴ در آمل و فارغ‌التحصیل مدرسه‌ی عالی بازرگانی سابق از ایران است. او از سال ۱۳۴۸ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و درجه‌ی دکتری خود را از دانشگاه ردینگ دریافت کرد و اکنون نیز ساکن این کشور است. وی قریب سی سال در دانشگاه‌های مختلف تدریس کرده و با بیش از بیست سال سابقه‌ی تدریس در دانشکده‌ی اقتصاد دانشگاه استافوردشایر بازنشسته شده و اکنون نیز به تدریس در کالج ریجنتز لندن مشغول است.
  • آلن بادیو

    آلن بادیو

    آلن بادیو بدون تردید از مطرح ترین فلاسفه معاصر در فرانسه است که در سالهای اخیر به طور روزافزونی در حوزه تفکر آلمانی زبان و آنگلوآمریکایی نیز مورد بحث و مجادله قرار می گیرد. آلن بدیو (به فرانسوی: Alain Badiou) (زادهٔ ۱۷ ژانویه ۱۹۳۷) فیلسوف معاصر فرانسوی. او به همراه جورجو آگامبن و اسلاوی ژیژک مهم‌ترین منتقدان جریان پسامدرنیسم محسوب می‌شوند. او سعی دارد مفاهیمی مانند هستی، حقیقت و سوژه را بر اساس ریاضیات تعریف کند. وی از لحاظ دیدگاه سیاسی، یک چپ‌گرای رادیکال محسوب می‌شود.
  • آلبرت انشتین

    آلبرت انشتین

    آلبرت آینشتاین به تلفظ صحیح آلمانی، ولی معروف به انیشتن، انیشتین و اینشتین در ایران (به آلمانی: Albert Einstein) (زاده ۱۴ مارس ۱۸۷۹ - درگذشته ۱۸ آوریل ۱۹۵۵) فیزیک‌دان نظری آلمانی بود. او بیشتر به خاطر نظریّه نسبیت و بویژه برای هم‌ارزی جرم و انرژی (E=mc۲) (که از معروف‌ترین روابط فیزیک بین غیرفیزیک‌دان‌هاست) شهرت دارد.
  • آلکس کالینی کوس

    آلکس کالینی کوس

    آلکساندر تئودور کالینیکوس (متولد ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۰ در رودسیای جنوبی - هم‌اینک ساکن در زیمباوه)، نظریه‌پرداز سیاسی با گرایش تروتسکیسم است. وی عضو کمیته مرکزی حزب کارگران سوسیالیست و دبیر بین‌المللی آن است. هم‌چنین سرپرست مرکز مطالعات اروپایی در کالج کینگ لندن است. کالینیکوس ویراستاری مجله‌ی ''سوسیالیسم بین‌المللی''، مجله‌ی نظری (تئوریک) حزب کارگران سوسیالیست، را بر عهده دارد.
  • آلکساندرا کولونتای

    آلکساندرا کولونتای

    الکساندرا میخای‌لوونا کولونتای (به روسی: Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й) (به اوکراینی: Олександра Михайлівна Коллонтай) (زاده ۱۸۷۲ - درگذشته ۱۹۵۲) انقلابی بلشویک، مبارز حقوق زنان و سیاست‌مدار شوروی بود که بعدها به اولین سفیر زن در جهان بدل گشت.
  • علی‌اشرف درویشیان

    علی‌اشرف درویشیان

    علی‌اشرف درویشیان (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۲۰ در کرمانشاه) نویسنده ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران است. برخی از نوشته‌های خود را پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با نام مستعار «لطیف تلخستانی» منتشر می‌کرد. وی پیش و پس از انقلاب چند بار به علت فعالیت‌های سیاسی زندانی شد.
  • امین قضائی

    امین قضائی

    نویسنده و فعال مارکسیسم عضو انجمن جهانی قلم.
  • آنتوان چخوف

    آنتوان چخوف

    آنتون پاولوویچ چِخوف (به روسی: Анто́н Па́влович Че́хов) ‏ (۲۹ ژانویه ۱۸۶۰ - ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۴) داستان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس برجستهٔ روس است.[۱] او در زمان حیاتش بیش از ۷۰۰ اثر ادبی آفرید.[۲] او را مهم‌ترین داستان کوتاه‌نویس برمی‌شمارند و در زمینهٔ نمایش‌نامه‌نویسی نیز آثار برجسته‌ای از خود به جا گذاشته‌است و وی را پس از شکسپیر بزرگترین نمایش نامه‌نویس می‌دانند. چخوف در چهل و چهار سالگی بر اثر ابتلا به بیماری سل درگذشت.
  • اشرف علیخانی

    اشرف علیخانی

    شاعر ، نویسنده و زندانی سابق.
  • آگوست ببل

    آگوست ببل

    آگوست ببل (August Bebel) (۱۹۱۳-۱۸۴۰) نویسنده و رهبر سیاسی آلمانی بود. ببل، به همراه ویلهلم لیبکنخت از بنیان‌گذاران حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. از سال ۱۸۶۷، ببل عضو رایشتاگ بود. از او آثار زیادی در مورد حقوق زنان، کار در جوامع سوسیالیستی آینده و ... به جا مانده است.
  • عزیز نسین

    عزیز نسین

    مَحمَت نُصرَت معروف به عَزیز نَسین (۲۰ دسامبر ۱۹۱۵- ۶ ژوئیه ۱۹۹۵) نویسنده، مترجم و طنزنویس اهل ترکیه است. پس از خدمت افسری حرفه‌ای، نسین سردبیری شماری گاهنامه طنز را عهده‌دار شد. دیدگاه‌های سیاسی او منجر به چند بار به زندان رفتن شد. بسیاری از آثار نسین به هجو دیوان‌سالاری و نابرابری‌های اقتصادی در جامعهٔ وقت ترکیه اختصاص دارند. آثار او به بیش از ۳۰ زبان گوناگون ترجمه شده‌اند. بسیاری از داستان‌های کوتاه او را ثمین باغچه‌بان، احمد شاملو، رضا همراه و صمد بهرنگی به فارسی ترجمه کرده‌اند. عزیز نام پدرش بود و او این نام را به عنوان نام مستعار خود انتخاب کرد. همچنین نسین در زبان ترکی به معنای تو چه کاره ای یا به توچه است. در سال‌های پایانی زندگی، عزیز نسین به مبارزهٔ روزافزون با آن‌چه نادانی و افراطی‌گری دینی می‌خواند پرداخت. او به آزادی بیان و حق انتقاد بدون چشم‌پوشی از اسلام معتقد بود. بعد از فتوای خمینی برای قتل سلمان رشدی، نسین ترجمهٔ کتاب آیات شیطانی را آغاز کرد. این مهم منجر به مورد هدف قرار گرفتن وی از سوی گروه‌های افراطی اسلامی شد. در ۱۹۹۳ هتلی را در شهر سیواس آتش زدند و سبب مرگ ۳۷ نفر در واقعهٔ کشتار سیواس شدند. خود نسین از این جریان جان سالم بدر برد.
  • بهرام رحمانی

    بهرام رحمانی

    فعال سیاسی، نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران در تبعید
  • بنفشه کمالی

    بنفشه کمالی

    بنفشه کمالی را از شعرهایش میشناسم و شعرهایش زیبایی و انسانیت را به استادی یک استاد ساز به ترانه میطلبد. عکسی به غیر از بنفشه هایش در دست نیست و این دسته گل بنفشه چه زیبا میاراید تصویر نویسندگان ما را .
  • بهرنگ زندی

    بهرنگ زندی

    روزنامه نگار
  • برتولت برشت

    برتولت برشت

    اویگن برتولت فریدریش برشت (به آلمانی: Eugen Berthold Friedrich Brecht) (زاده ۱۰ فوریه ۱۸۹۸ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۵۶)، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر و شاعر آلمانی با گرایش‌های سوسیالیستی و کمونیستی[۲] بود. برتولت برشت را بیشتر به عنوان برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویس تئاتر روایی (که نقطه مقابل تئاتر دراماتیک است)، و به‌خاطر نمایشنامه‌های مشهورش می‌شناسند. اما برتولت برشت علاوه بر این که نمایشنامه‌نویسی موفّق و کارگردانی بزرگ بود، شاعری خوش‌قریحه نیز بود و شعرها، ترانه‌ها و تصنیف‌های پرمعنا و دل‌انگیز بسیاری سرود. وی همچنین با ابداع سبک فاصله‌گذاری در تئاتر، انقلابی بزرگ را در زمینهٔ هنرهای نمایشی به پا کرد.
  •   برتراند راسل

      برتراند راسل

    برتراند آرتور ویلیام راسل، سومین ارل راسل (به انگلیسی: Bertrand Arthur William Russell, 3rd Earl Russell)، (زادهٔ ۱۸ مه ۱۸۷۲ — درگذشتهٔ ۲ فوریه ۱۹۷۰)، فیلسوف، منطق‌دان، ریاضی‌دان، مورخ، جامعه‌شناس و فعّال صلح‌طلب بریتانیایی بود که در قرن بیستم می‌زیست. راسل یکی از پیشتازان فلاسفه در قرن بیستم محسوب می‌شود و «جنبش مخالفت با آرمان‌گرایی» را در اوایل قرن بیستم رهبری می‌کرد. از وی به همراه گوتلوب فرگه و لودویگ ویتگنشتاین، به عنوان بنیان‌گذاران فلسفهٔ تحلیلی یاد می‌گردد. برتراند راسل یک فعال ضدجنگ و مخالف امپریالیسم بود که به دلیل عقاید صلح‌طلبانه‌اش در طول جنگ جهانی اول، از دانشگاه اخراج شد و به زندان افتاد.[۶] او مخالف آدولف هیتلر، منتقد تمامیت‌خواهی استالین، معترض درگیری آمریکا در جنگ ویتنام و همچنین از حامیان خلع سلاح هسته‌ای بود. وی در سال ۱۹۵۰، به پاس «آثار متعدد در حمایت از نوع‌دوستی و آزادی اندیشه»، برندهٔ جایزه نوبل ادبیات گردید.
  • برانیسلاو نوشیچ

    برانیسلاو نوشیچ

    برانیسلاو نوشیچ داستان‌نویس بزرگ یوگسلاو در سال ۱۸۶۴ در شهر بلگراد در خانوادهٔ بازرگانی ورشکسته به دنیا آمد. تحصیلاتش را در رشتهٔ حقوق به پایان رسانید، لیکن پیشهٔ وکالت هرگز نتوانست علاقهٔ او را به خود معطوف دارد. به کارهای گوناگونی چون هنرپیشگی، کارمندی، و آموزگاری دست زد، اما سرانجام ادبیات و تآتر بود که توانست او را در حیطهٔ بیکران خود نگاهدارد. نوشیچ در داستانها و نمایشنامه‌های انتقادی بسیاری که نوشته است خنده‌انگیزترین و در عین حال دردناک‌ترین پرده‌های زندگی انسانها را در برابر خواننده می‌گشاید. اجتماع خود را خوب می‌شناسد، دردها و رنجها را می‌بیند، و با شیرین‌ترین کلام آنها را تصویر می‌کند. طبقات مرفه اجتماع را که «وقار و شخصیتشان» در کلمهٔ «ثروت» خلاصه می‌شود، بیرحمانه بباد استهزاء و انتقاد می‌گیرد، با دقت خاص و زیرکانه‌ای دانشمندانی را که عقاید و نظریه‌هاشان با مسائل واقعی زندگی فاصلهٔ زیادی دارد، رسوا می‌سازد و انبوه بیکاره‌ها، دلالها و خوش‌پوشان متظاهر را که در ادارات، رستوران‌ها و کافه‌ها می‌لولند، معرفی می‌کند. در آثار او خندهٔ بی‌کینه و طنز خشم‌آلود، طعنهٔ ملایم و شوخی کنایه‌دار، بهم می‌آمیزد. از این حیث نوشته‌هایش رنگی از آثار مارک تو‌این، چخوف و گوگول دارد. شوخی و هجای سخن او با واقع‌بینی درخشانی صورت می‌گیرد. حتی در مواردی که به اوج طنز و طعنهٔ سیاسی می‌رسد و در صراحت لهجه تا حد امکان پیش می‌رود، کوشش می‌کند که تأثیر «نامطبوع» قلمش را با بیان عبارات دوپهلو و گفتارهای مهمل‌نما و تغییر شکل خطوط ظاهری و غیرواقعی پدیده‌ها، جبران کند. دربارهٔ هنر و محیط هنری زمان خود، در نخستین جلسهٔ انجمن دانشمندان، نویسندگان، و هنرمندان یوگسلاوی که اندکی قبل از مرگش، در سال ۱۹۳۸ تشکیل شده بود، چنین گفت «فرهنگ جوان ما برای رشد خود نیازمند به هوائی پاک‌تر از هوای آسمان ما است. در زیر آسمان که غالبا گرفته و تیره است هیچ نهالی ممکن نیست خود را به سوی نور بکشاند، یا شکوفه دهد بهمین ترتیب خلاقیت معنوی نیز در زیر چنین آسمانی نمیتواند چنانکه باید و تا حد کمال به بیان آید، و از این روی، بسیاری سخن ناگفته میماند و اندیشه‌های فراوانی احتمالا بر زبان جاری نمی‌گردد.» نوشیچ افکار انقلابی و عقاید سیاسی مشخصی نداشت، اما از صمیم قلب نسبت به پستی‌ها و دنائت‌های زندگی نفرت می‌ورزید. این نویسندهٔ شهیر که معاصرانش او را «جادوگر بزرگ خنده» می‌خواندند تا اوج بیان خواست‌ها و اندیشه‌های مردم پرواز کرد و آثار خود را فراموش‌ناشدنی ساخت. منبح : اینترنت
  • چارلی چاپلین

    چارلی چاپلین

    سِر چارلز اسپنسر چاپلین (به انگلیسی: Sir Charles Spencer Chaplin) زاده ۱۶ آوریل ۱۸۸۹ - درگذشته ۲۵ دسامبر ۱۹۷۷ یکی از مشهورترین بازیگران و کارگردانان و همچنین آهنگساز برجستهٔ هالیوود و برندهٔ جایزه اسکار است. بیشتر فیلم‌های او کمدی و صامت هستند.
  • چنگیز ایتماتوڤ

    چنگیز ایتماتوڤ

    چنگیز آیتماتوف (۱۲ دسامبر ۱۹۲۸ - ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸)، نویسنده برجسته اهل کشور قرقیزستان و یکی از مشهورترین چهره‌های فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی بود. چنگیز آیتماتوف بسیاری از رمان‌های مشهور خود از جمله اولین معلم، کشتی سفید، روزی که بیش از صد سال به طول انجامید و جمیله را نوشت. رمان‌های وی به بیش از صدو پنجاه زبان دنیا از جمله به زبان فارسی نیز ترجمه شده‌اند.
  • النور مارکس

    النور مارکس

    جنی جولیا النور مارکس (به انگلیسی: Jenny Julia Eleanor Marx) (زاده ۱۶ ژانویه ۱۸۵۵ در لندن - درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۸۹۸ در لندن)، جوان‌ترین دختر کارل مارکس «پدر کمونیسم»، فیلسوف، اقتصاددان و انقلابی شهیر آلمانی، به هم‌راه ویلیام موریس، از موسسان «اتحادیهٔ سوسیالیست» بود و مرتباً در ارگان آن می‌نوشت. النور، سازمان‌دهنده، نویسنده، بازرس و سخن‌گوی اتحادیه‌های کارگری مسلحی همچون اتحادیهٔ کارگران گاز یا اتحادیهٔ کارگران بارانداز بود.
  • الیاس علوی

    الیاس علوی

    سبک و زبان شعر الیاس در کتاب “من گرگ خیالبافی هستم” نزدیک به ساختار زبان ولادمیر مایکوفسکی در کتاب “ابر شلوارپوش” است، استفاده از زبانی ساده و روان با تکیه به تصاویری بکر، این رویکرد در ایران با کارهای “حافظ موسوی” و در شعر عربی با آثار “نزار قبانی” قابل بررسی و پیگیری است. الیاس متولد دایکندی و تحصیل کردۀ ایران، و فعلا ساکن استرالیا است، چند نمایشگاه نقاشی حاصل تلاشهای هنری اش در شهرادلاید این کشور است الیاس همچنین در سال ۱۳۹۰ مجموعه شعر “بعضی زخم ها” را در کابل منتشر کرد، این مجموعه تلاشی برای درهم امیزی شعر و نقاشی است، شعر “عکاس تایمز” نشان دهند زبان خاص اوست، الیاس با بهره مندی از نشانه های اجتماعی-فرهنگی افغانی و درک عمیق از ساخت بحران آفرین این کشور در طول یک دهه، توانست اثار متمایزی را ارائه کند. نشر کتاب اولش از اطرف انتشارات اهنگ دیگر و همچنین موفقیت الیاس در جشنوارۀ “شبهای شهریور” و دیگر جشنواره ها در ایران و همچنین جشنواره “قند پارسی” در افغانستان، بیش از پیش اثارش را جامعۀ ادبی فارسی زبانان مطرح ساخت. الیاس شعر را بیش از پیش در محافل نقد موسسۀ دردری در مشهد تجربه کرد و فعلا نیز با تعدادی از شاعران هم وطن­اش شاخۀ دیگر این موسسه را در شهر آدلاید استرالیا کار میکند.
  • امیلیانو ساپاتا

    امیلیانو ساپاتا

    امیلیانو ساپاتا یا امیلیانو زاپاتا (به اسپانیایی: Emiliano Zapata) نام کامل "امیلیانو زاپاتا سالاسار" (اسپانیایی: Emiliano Zapata Salazar) یکی از رهبران برجستهٔ انقلاب مکزیک علیه رژیم دیکتاتوری پورفیریو دیاس به شمار می آید که در سال ۱۹۱۰ آغاز شد. زاپاتا تشکیل دهنده و رهبر یک نیروی مهم انقلابی بود که در طول انقلاب مکزیک با نام "ارتش آزادی بخش جنوب" شناخته می شد و به دلیل نقش موثری که در جریان انقلاب داشت به یکی از قهرمانان ملی مکزیک بدل شد و به همین دلیل جنبش انقلابی ای که در سال ۱۹۹۴ میلادی (۱۳۷۲ خورشیدی) از ایالت چیاپاس٬ مکزیک آغاز شد را به احترام او ساپاتیستا یا ساپاتیستاس می خوانند.
  • فردریش انگلس

    فردریش انگلس

    فریدریش انگلس (به آلمانی: Friedrich Engels) (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۸۲۰ در ووپرتال - درگذشتهٔ ۵ اوت ۱۸۹۵ در لندن) فیلسوف و انقلابی کمونیست آلمانی و نزدیک‌ترین هم‌کار کارل مارکس است. او به‌همراه کارل مارکس «مانیفست حزب کمونیست» و آثار تئوریک دیگری نوشته است. آثار تئوریک او و کارل مارکس را اوّلین آثار تئوری کمونیستی می‌دانند. انگلس دوش‌به‌دوش مارکس، برای پایه‌گذاری تئوری علمی سوسیالیسم، تدوین برنامهٔ مبارزاتی کارگران اروپایی و ایجاد حزب طبقهٔ کارگر، پیگیرانه شرکت کرد.
  • اریش فروم

    اریش فروم

    اریش فروم (به آلمانی: Erich Fromm) (زاده ۲۳ مارس ۱۹۰۰ - درگذشته ۱۸ مارس ۱۹۸۰) روانکاو و فیلسوف اجتماعی آمریکایی آلمانی تبار از جمله مارکسیست های سرشناس مکتب فرانکفورت و از برجسته ترین نمایندگان مکتب روانشناسی اومانیستی است. او در آثارش کوشید تا ارتباط متقابل روان‌شناسی و جامعه را شرح دهد و معتقد بود که با به‌کار بستن اصول روانکاوی، به عنوان علاج مشکلات و بیماری‌های فرهنگی، بشر راهی به سوی تحقق یک «جامعهٔ معقول» و متعادل از لحاظ روانی خواهد یافت.
  • ارنست ماندل

    ارنست ماندل

    ارنست مندل (زاده ۱۹۲۳-درگذشته ۱۹۹۵) اقتصاددان، نظریه‌پرداز و مبارز کمونیست بلژیکی و یکی از رهبران جنبش تروتسکیستی بود. مندل در سال ۱۹۲۳ در شهر فرانکفورت آلمان در یک خانواده کمونیست و انقلابی به دنیا آمد. پدرش عضو گروه اسپارتاکیست‌ها بود و هم‌رزم رزا لوکزامبورگ و کارل لیب نخشت. طی سال‌های دهه ۱۹۳۰ گروه اسپارتاکیست‌ها از زاویه کمونیستی - انقلابی و با سر سختی هم با فاشیزم هیتلری در آلمان مبارزه می‌کرد و هم علیه ضد انقلاب استالینی در اتحاد شوروی. دقیقاً در این تاریک ترین سال‌های قرن بیستم بود که افکار مندل جوان شکل می‌گرفت.
  • فرج سرکوهی

    فرج سرکوهی

    او در سال ۱۳۶۴ از بنیانگذاران مجله آدینه و از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۵ سردبیر این نشریه بود که از آن به عنوان پرنفوذترین نشریه مستقل و غیردولتی ایران در دهه ۶۰ و ۷۰ یاد می‌شود. سرکوهی از اعضای کانون نویسندگان ایران است و در نگارش و جمع‌آوری امضاهای متن ۱۳۴ (ما نویسنده‌ایم) نقش داشت.
  • ایرج فرزاد

    ایرج فرزاد

    مارکسیست ، نویسنده و صاحب نظر در امور سیاسی.
  • فرزاد کمانگر

    فرزاد کمانگر

    فرزاد کمانگر (به کردی: 'فه‌رزاد كه‌مانگه‌ر') (زادروز: ۱۳۵۴ - مرگ: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ فعال حقوق بشر، فعال محیط زیست، روزنامه‌نگار و فعال صنفی، و معلم کرد ایرانی بود که به اتهام عضویت و همکاری با پژاک به اعدام محکوم شد و در سحرگاه روز یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹، به‌همراه علی حیدریان، فرهاد وکیلی، شیرین علم‌هولی و مهدی اسلامیان در زندان اوین به دار آویخته شد. فرزاد کمانگر به پاس فعالیتهایش، به صورت افتخاری گزارشگر ویژه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران نیز بود. یونسکو در گزارش خود درمورد فشارها علیه فضاهای آموزشی، به موضوع اعدام فرزاد کمانگر اشاره کرد. اتحادیه اروپا حکم اعدام او را محکوم و سازمان دیده بان حقوق بشر از او به عنوان یک معلم یاد کرده است.
  • فروغ فرخزاد

    فروغ فرخزاد

    فروغ‌الزمان فرخزاد (زادۀ ۸ دی[۲]، ۱۳۱۳ - درگذشته ۲۴ بهمن، ۱۳۴۵) شاعر معاصر ایرانی است. وی پنج دفتر شعر منتشر کرد که از نمونه‌های قابل توجه شعر معاصر فارسی هستند. فروغ فرخزاد در ۳۲ سالگی بر اثر تصادف اتومبیل درگذشت. فروغ با مجموعه‌های «اسیر»، «دیوار» و «عصیان» در قالب شعر نیمایی کار خود را آغاز کرد. سپس آشنایی با ابراهیم گلستان نویسنده و فیلمساز سرشناس ایرانی و همکاری با او، موجب تحول فکری و ادبی در فروغ شد. وی در بازگشت دوباره به شعر، با انتشار مجموعه «تولدی دیگر» تحسین گسترده‌ای را برانگیخت، سپس مجموعه «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» را منتشر کرد تا جایگاه خود را در شعر معاصر ایران به عنوان شاعری بزرگ تثبیت نماید. آثار و اشعار فروغ به زبان‌های انگلیسی، ترکی،‌ عربی، چینی، فرانسوی، اسپانیایی، ژاپنی، آلمانی و عبری ترجمه شده‌اند.
  • فروغ اسدپور

    فروغ اسدپور

    نویسنده - فعال کارگری
  • گابریل گارسیا مارکز

    گابریل گارسیا مارکز

    گابریل خوزه گارسیا مارکِز (به اسپانیایی: Gabriel José García Márquez) (زادهٔ ۶ مارس ۱۹۲۷ در دهکدهٔ آرکاتاکا* درمنطقهٔ سانتامارا*[۲] در کلمبیا – درگذشته ۱۷ آوریل ۲۰۱۴) رمان‌نویس، نویسنده، روزنامه‌نگار، ناشر و فعال سیاسی کلمبیایی بود. او بین مردم کشورهای آمریکای لاتین با نام گابو یا گابیتو (برای تحبیب) مشهور بود و پس از درگیری با رییس دولت کلمبیا و تحت تعقیب قرار گرفتنش در مکزیک زندگی می‌کرد. مارکز برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۲ را بیش از سایر آثارش به خاطر رمان صد سال تنهایی چاپ ۱۹۶۷ می‌شناسند که یکی از پر فروش ترین کتابهای جهان است.
  • غاده السمان

    غاده السمان

    غادة السمان (به عربی: غادة أحمد السمان) (زادهٔ ۱۹۴۲ در دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیان‌گذاران شعر نو در ادبیات عرب به شمار می‌رود.
  • محمد قراگوزلو

    محمد قراگوزلو

    نویسنده و صاحب نظر
  • غزاله علیزاده

    غزاله علیزاده

    غزاله علیزاده بهمن ۱۳۲۷ در مشهد زاده شد. مادرش منیرالسادات سیدی نیز خود شاعر و نویسنده بود. غزاله در کودکی درون‌گرا، بازیگوش و باهوش بود. در مدرسه گاه با بازیگوشی‌ها و شجاعت‌هایش دیگران را نگران می‌کرد اما شاگرد زرنگی نیز بود. مدرسه را در دبیرستان علوم انسانی مهستی به پایان برد و در همین زمان به گیاه‌خواری روی آورد. او در کنکور رشته ادبیات فارسی در مشهد و کنکور حقوق و فلسفه در تهران قبول شد و به خواست مادرش در رشته حقوق وارد شد.[
  • فریدون گیلانی

    فریدون گیلانی

    شاعر و نویسنده
  • غلامحسین ساعدی

    غلامحسین ساعدی

    غلامحسین ساعدی (زاده ۱۳ دی ۱۳۱۴ تبریز-درگذشته ۲ آذر ۱۳۶۴ پاریس) معروف به گوهر مراد یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان معاصر ایرانی است. از داستان گاو او (در مجموعه عزاداران بیل)، فیلمی به همین نام ساخته شده‌است که موفقیتی جهانی یافت. او که خود ترک آذری بود و به زبان مادری خویش نیز بسیار علاقه‌مند بود، دربارهٔ زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقشِ آن در وحدت ملی ایرانیان، طی مصاحبه‌ای با رادیو بی‌بی‌سی چنین گفت: «زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من می‌خواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»
  • آنتونیو گرامشی

    آنتونیو گرامشی

    آنتونیو گرامشی (به ایتالیایی: Antonio Gramsci) (۱۹۳۷-۱۸۹۱) نظریه‌پرداز مارکسیست، و از رهبران و بنیان‌گذاران حزب کمونیست ایتالیا بود. گرامشی از فعالان ضداستعماری و واضع نظریه و اصطلاح مشهور هژمونی است
  • ارنستو چگوارا

    ارنستو چگوارا

    ارنستو رافائل گوارا دلاسرنا (به اسپانیایی: Ernesto Rafael Guevara de la serna) (زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸، روساریو، استان سانتا فه - درگذشته ۹ اکتبر ۱۹۶۷) که بیش‌تر به‌نام چه‌گوارا یا ال‌چه شناخته می‌شود، پزشک، چریک، سیاست‌مدار و انقلابی مارکسیست زادهٔ آرژانتین است.
  • گونتر گراس

    گونتر گراس

    گونتر ویلهلم گراس (به آلمانی: Günter Wilhelm Grass) (زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۲۷ - درگذشته ۱۳ آوریل ۲۰۱۵) نویسنده، مجسمه‌ساز و نقاش آلمانی بود. او عضو برجسته گروه ۴۷ و از نویسندگان بزرگ و معروف آلمان بود. گونتر گراس بازتاب صدای نسلی از آلمان‌ها بود که در زمان سلطه نازیسم بزرگ شده بودند. او خود را روایتگر تاریخ از نگاه پایین‌دستی‌ها می‌دانست. وی با رویکردی معترضانه و هشداردهنده همواره در تمام رویدادهای مهم سیاسی و ادبی آلمان حضور مؤثر داشت در سال ۱۹۹۹ گراس برنده جایزه نوبل ادبیات شد، آکادمی نوبل سوئد هنگام اعلام نام او، داستان‌هایش را تصویرگر چهره فراموش شده تاریخ خواند.
  • گیورگ لوکاچ

    گیورگ لوکاچ

    گئورگ لوکاچ (زاده ۱۸۸۵- درگذشته ۱۹۷۱) فیلسوف، نویسنده، منتقد ادبی، و تئوریسین و مبارز کمونیست مجار و یهودی، کمیسر فرهنگ و آموزش در حکومت سوسیالیستی کوتاه‌مدت مجارستان در ۱۹۱۹ بود. لوکاچ، از سران «شورش مجار» در سال ۱۹۵۶ بود که طی آن مردم علیه حکومت استالینیستی به پا خواستند. از لوکاچ آثاری در زمینهٔ تئوری مارکسیستی زیبایی‌شناسی که با کنترل سیاسی هنرمندان مخالف بود، دفاع از انسانیت و تشریح مفهوم «از خود بیگانگی» برجای مانده‌است و در غرب کلاً او را مارکسیستی با گرایش‌های انسان‌دوستانه می‌شناسند.
  • حبیب سالطانزاده

    حبیب سالطانزاده

    آوتیس میکائیلیان (سلطان‌زاده) در سال ۱۲۶۸ در مراغه به دنیا آمد. چنانچه گفته می‌شود پدرش به نام سلطان یک نجار مسلمان، و مادرش مریم رختشویی مسیحی بود. پدر و مادر سلطان زاده هنگامی که وی به سن مدرسه رفتن رسید، از یکدیگر جدا شدند. سلطان زاده پس از پنج سال درس خواندن در مراغه به دلیل ناتوانی مادرش در پرداخت هزینۀ تحصیل به ایروان رفت تا در مدرسۀ ارمنیان وابسته به مرکزیت کلیساهای ارمنیان به نام اچمیادزین تحصیل کند.[۱] میکائیلیان از ۱۸ سالگی در جنبش سوسیال دموکراسی قفقاز شرکت کرد و در سال ۱۹۱۳ عضو جناح حزب بلشویک حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه شد. وی دست کم از سال ۱۹۱۷ در فعالیت اتحادیه های کارگری شرکت کرد و در هنگام وقوع انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، در سن پیترزبورگ فعالیت انقلابی داشت.
  • جمشید هادیان

    جمشید هادیان

    جمشید هادیان فعال سیاسی و مترجم کاپیتال کارل مارکس.
  • هال دریپر

    هال دریپر

    هل دریپر در سال ۱۹۱۴ به دنیا آمد. والدین او کارگران مهاجر بودند. وی در ۱۹۳۲ به حزب سوسیالیست (ایالات متحده) پیوست. در ۱۹۳۸، از اعضای مؤسس حزب کارگران سوسیالیست (ایالات متحده)، شاخهٔ ایالات متحدهٔ بین‌الملل چهارم بود. دو سال بعد در ۱۹۴۰، این حزب دچار انشعاب شد و دریپر به همراه مکس شکتمن، حزب کارگران (ایالات متحده) را بنیان نهادند. در ۱۹۴۹ این سازمان به لیگ مستقل سوسیالیستی معروف شد. پس از کناره‌گیری مکس شکتمن از سوسیالیسم انقلابی، دریپر هم به او پیوست و بین‌الملل سوسیالیست‌ها را بنیاد نهادند. هل دریپر در اوایل دهه ۱۹۷۰ از فعالیت‌های سازمانی کناره گرفته و به نویسندگی پرداخت.
  • هانی

    هانی

    هانی یکی از هنرمندان خوش‌ صدا کرد است که صدا و موزیک متفاوتش در چند سال گذشته مورد توجه منتقدان موزیک کردی بوده است. آخرین ترانه اش به نام دمکراسی با تنظیم و همکاری هنرمند چیره دست مجید کاظمی که چند روز پیش‌ پخش شد جایگاه هانی رابه هنرمندی منتقد به مسائل اجتماعی تغییر داد.
  • حسن معارفی پور

    حسن معارفی پور

    نویسنده و فعال سیاسی
  • صادق هدایت

    صادق هدایت

    صادق هدایت (زاده ۲۸ بهمن ۱۲۸۱ برابر با ۱۷ فوریه ۱۹۰۳ در تهران - درگذشته ۱۹ فروردین ۱۳۳۰ برابر با ۹ آوریل ۱۹۵۱ در آپارتمان اجاره‌ای مکرر، خیابان شامپیونه، پاریس) نویسنده، مترجم و روشنفکر ایرانی است. هدایت از پیشگامان داستان‌نویسی نوین ایران و روشنفکری برجسته بود. بسیاری از محققان، رمانِ «بوف کور» او را، مشهورترین و درخشان‌ترین اثر ادبیات داستانی معاصر ایران دانسته‌اند.[۳][۴][۵] هرچند شهرت عام هدایت نویسندگی است، اما آثاری از نویسندگانی بزرگ را نظیر ژان پل سارتر، فرانتس کافکا و آنتون چخوف نیز ترجمه کرده‌است. حجم آثار و مقالات نوشته شده دربارهٔ نوشته‌ها، نوع زندگی و خودکشی صادق هدایت بیان‌گر تأثیر ژرف او بر جریان روشنفکری ایران است.[۶]
  • هاینریش بل

    هاینریش بل

    هاینریش بل ۲۱ دسامبر ۱۹۱۷ در شهر کلن به دنیا آمد. در بیست سالگی پس از اخذ دیپلم در یک کتابفروشی مشغول به کار شد اما سال بعد از آن هم‌زمان با آغاز جنگ جهانی دوم به خدمت سربازی فراخوانده شد و تا سال ۱۹۴۵ را در جبهه‌های جنگ به سربرد. بیشتر دوران خدمت سربازی او در جبهه‌های شرق آلمان بود و در پایان جنگ هم به جبهه فرانسه اعزام شد که در آنجا برای چندین ماه به اسارت متفقین درآمد.
  • هرناندو هرتز

    هرناندو هرتز

     هرناندو تلز ۲۲ مارچ ۱۹۰۸ - ۱۹۶۶ متولد و تحصل کرده بوگوتا کلبیا. هرناندو در سن جوانی وراد دنیای روزنامه نگاری شد.
  • مینو همیلی

    مینو همیلی

    مینو همیلی از زندانیان سابق و فعال سیاسی و اجتماعی و شخصیت های شناخته شده در عرصه دفاع از حقوق زنان و پاهندگان میباشد.
  • سودابه اردوان

    سودابه اردوان

    سودابه اردوان نقاش٬ مجسمه ساز و هنرمند متولد تبریز است. از سال 1357 بعنوان پناهنده سیاسی ساکن کشور سوئد است. هنگامی که او دانشجوی ۲٣ ساله در تهران بود٬ توسط عوامل دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی در سال 1360بدلیل فعالیت سیاسی دستگیر و روانه زندان شد.
  • ابراهیم گلستان

    ابراهیم گلستان

    سید ابراهیم گلستان (تقوی شیرازی) (متولد ۲۶ مهر ۱۳۰۱ در شیراز)، کارگردان، داستان‌نویس، مترجم، روزنامه‌نگار، و عکاس ایرانی است. او فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران است. گلستان اولین کارگردان ایرانی‌ست که برندهٔ یک جایزهٔ بین‌المللی برای فیلمی مستند شده است.ابراهیم گلستان در سال ۱۳۴۰ برای فیلم یک آتش موفق به دریافت مدال برنز از جشنواره ونیز شد. آثار مکتوب وی از سبکی خاص برخوردار است و بسیاری سبک نویسندگی وی را تأثیر پذیرفته از داستان‌های کوتاه ارنست همینگوی می‌دانند گرچه او تاثیرپذیری از هیچ نویسنده‌ای را نمی‌پذیرد. همچنین وی از زمرهٔ نخستین نویسندگان معاصر ایرانی معرفی می‌شود که برای زبان داستانی و استفاده از نثر آهنگین در قالب‌های داستانی نوین، اهمیت قائل شد و به آن پرداخت. از این جهت نقش او در سیر پیشرفت داستان معاصر فارسی قابل توجه‌است. از دیگر ویژگی‌های داستان‌نویسی گلستان، خلق مجموعه داستان‌های به هم مرتبط است. در حالی که چنین سبکی در غرب سابقه طولانی‌تری دارد، این نوع داستان‌نویسی در ایران با گلستان آغاز می‌شود اما نکته مهم در این نوع آثار گلستان، خلق نوعی جدید از داستان‌نویسی است که در ادبیات کلاسیک ایران، مانند منطق الطیر، ریشه دارد. این نوع داستان‌ها نه براساس درون‌مایه یا شخصیت‌های داستانی، بلکه براساس ساختارهای مشابه به یکدیگر مرتبط می‌شوند.[۹]
  • جک لندن

    جک لندن

    جک لندن (به انگلیسی: Jack London) (زاده ۱۲ ژانویه ۱۸۷۶ - درگذشته ۲۲ نوامبر ۱۹۱۶) نویسنده سوسیالیست آمریکایی بود. آثار او مانند آوای وحش و گرگ دریا با استقبال خوانندگان روبرو شد. او از نخستین نویسندگان آمریکا بود که از راه نوشتن به ثروت زیادی دست یافت. وی صحنه هایی که تصویر کرده را با چشم خود دیده و قهرمانان بیشتر داستانهایش کسانی هستند که با او معاشرت داشته اند. در نوشته های جک لندن تأثیر افکار «چارلز داروین»٬ «هربرت اسپنسر»٬ «کارل مارکس» و «فریدریش نیچه» آشکار است. این آثار که گاهی رنگ شدید ناتورالیستی به خود می گیرند غالباً تجزیه و تحلیل های بسیار دقیق اجتماعی می باشند.
  • ژاک پره ور

    ژاک پره ور

    ژاک پرِوِر (به فرانسوی: Jacques Prévert) ‏ (۱۹۰۰-۱۹۷۷) شاعر و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی بود. شعرهای او در جهان فرانسه‌زبان بسیار رایج است و در کتاب‌های درسی این زبان بسیار نقل شده‌است.
  • جعفر رسا

    جعفر رسا

    نویسنده و فعال مارکسیست
  • ایرج جنتی عطائی

    ایرج جنتی عطائی

    در ۱۹ دیماه ۱۳۲۵ در شهر مشهد زاده شد. همکاری وی با بابک بیات آهنگساز و داریوش اقبالی خواننده، منجر به خلق ترانه‌هایی مهم با درون‌مایه‌های سیاسی، اجتماعی، و عاشقانه شد که در تاریخ موسیقی پاپ ایرانی به دوران طلایی مشهور است.
  • جو هیل

    جو هیل

    وهیل، شاعر،ترانه سرا، نوازندۀ گیتارو ویلون، نقاش و سازمانده و فعال طبقۀ کارگر امریکا بود که بصورت یک زندانی سیاسی زندگی اش به پایان رسید ولی اثار خدمات او در جنبش کارگری و بخصوص در ادبیات این جنبش کماکان پا برجاست. او در سال ۱۸۷۹ در شهر گاول در کشور سوئد درخانواده ای پرتعداد (با ۹ بچه) بدنیا آمد و در ۱۹ نوامبر سال ۱۹۱۵ در زندانِ ایالتی ایالتِ یوتا در شهر سالت لیک سیتی بوسیلۀ جوخۀ تیرباران به قتل رسید.
  • جان لنون

    جان لنون

    جان وینستون لنون (به انگلیسی: John Winston Lennon) (متولد ۹ اکتبر ۱۹۴۰ - درگذشته ۸ دسامبر ۱۹۸۰)، خواننده، ترانه سرا، موسیقیدان، آهنگساز و شاعر، از معروف‌ترین، شناخته‌ترین و برجسته‌ترین چهره‌های دنیای موسیقی راک، در انگلستان، به دنیا آمد
  • جان بلامی فاستر

    جان بلامی فاستر

    جان بلامی فاستر استاد دانشگاه آمریکا و نویسنده کتاب “بحران بزرگ مالی ” با تاکید بر اینکه نظام اقتصاد سرمایه داری با تبدیل شدن به انحصار سرمایه‌داری مقدمات وقوع این بحران را مهیا کرده است، تصریح کرد: نظام سرمایه‌داری در برابر بحران اخیر مالی خلع سلاح شد و رکود بزرگ بلندمدتی در پیش است.
  • خورخه لوئیس بورخس

    خورخه لوئیس بورخس

    خورخه لوئیس بورخس (به اسپانیایی: Jorge Luis Borges) (Speaker Icon.svg audio) ‏ (۱۸۹۹ - ۱۹۸۶) نویسنده، شاعر و ادیب معاصر آرژانتینی. وی از برجسته‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین است. شهرت او بیشتر به خاطر نوشتن داستان کوتاه است. یکی از مشهورترین کتاب‌های او، داستان (۱۹۴۴)، گلچینی از داستان‌های کوتاه بورخس به انتخاب خودش است که مضامینی همچون رؤیاها، کتاب‌خانه‌ها، آیینه‌ها، حیوان‌ها، فلسفه، دین و خدا را می‌توان حلقه اتصال این داستان‌ها دانست.
  • یوسف صدیق ( گیلراد)

    یوسف صدیق ( گیلراد)

    یوسف صدیق با تخلص «گیلراد» از شاعران بسیار باسابقه ایران است. او از سال‌های دهه ۱۳۶۰ تاکنون همواره اشعاری سپید با مضامین اجتماعی و عاشقانه سروده است. شعر یوسف صدیق به دور از هیاهوی محافل ادبی، در خلوت و در سکوت او با خودش و در تأمل در مفهوم عشق و انسانیت و زیبایی و تاریخ و تنهایی اتفاق می‌افتد. «بوی چشمانت»، «بانگ خاکستر»، «در سایه‌سار الفبا»، «ریاضیات ترنم» و «دریا» از مجموعه اشعاری‌ست که در طی همه این سال‌ها نوشته و اکنون آماده انتشار است
  • یوسف رسولی

    یوسف رسولی

    شاعر ، نویسنده ، فعال سیاسی.
  • ژوزف کیشور

    ژوزف کیشور

    نویسنده و سیاستمدار چپ
  • آلبر کامو

    آلبر کامو

    آلبر کامو (به فرانسوی: Albert Camus) (زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۱۳ - درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۶۰). نویسنده، فیلسوف و روزنامه‌نگار الجزایری-فرانسوی‌تبار بود. او یکی از فلاسفهٔ بزرگ قرن بیستم و از جمله نویسندگان مشهور و خالق کتاب بیگانه است. کامو در سال ۱۹۵۷ به خاطر «آثار مهم ادبی که به روشنی به مشکلات وجدان بشری در عصر حاضر می‌پردازد»[۴] برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد. آلبر کامو پس از رودیارد کیپلینگ جوان‌ترین برندهٔ جایزهٔ نوبل و همچنین نخستین نویسندهٔ زادهٔ قارهٔ آفریقا است که این عنوان را کسب کرده‌است. همچنین کامو در بین برندگان نوبل ادبیات، کمترین طول عمر را دارد و دو سال پس از بردن جایزهٔ نوبل در یک سانحهٔ تصادف درگذشت.
  • کاوه زلمی

    کاوه زلمی

    شاعر و نویسنده
  • احمد کایا

    احمد کایا

    احمد کایا خوانندهٔ اهل ترکیه در سال ۱۹۵۷ در شهر ملاطیه ترکیه به دنیا آمد. او از پدری کُرد و مادری ترک در شهر عمدتاً ترک‌نشین و علوی‌نشین ملاطیه به دنیا آمد و در زمان نوجوانی به خاطر شرایط دشوار زندگی پدر، به همراه خانواده به شهر استانبول نقل مکان کردند. پدر او که قبلاً در یک کارخانه نساجی کار می‌کرد در استانبول در نمایشگاهی به پادویی مشغول شد. خود در وصف این وضعیت می‌گفت: «هر روز که از مدرسه به سوی خانه می‌رفتم پدر را می‌دیدم که مشغول شستشوی اتومبیل است و همه گاه پیش خود می‌گفتم هنگامی که بزرگ شدم برای پدر نمایشگاهی خواهم خرید تا ارباب خود باشد.»
  • وینسنت کولو

    وینسنت کولو

    فعال سیاسی و تئوریسئن
  • کوروش مدرسی

    کوروش مدرسی

    کورش مدرسی بنیان گذار و لیدر کنونی حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست بوده است. کورش از مقطع کنگره چهارم این حزب از رهبری حزب بدلیل بیماری فاصله گرفت.
  • لیلا قرايی

    لیلا قرايی

    دبیر شبکه زنان
  • ولادیمیر لنین

    ولادیمیر لنین

    نین در ۲۲ آوریل سال ۱۸۷۰ در شهر کوچک سیمبرسک (اولیانوفسک) در خانواده‌ای مرفه و تحصیل‌کرده چشم به جهان گشود. در سده نوزدهم روسیه با ساختار مسلط فئودالی نسبت به اروپا کشوری عقب مانده به شمار می‌رفت. برادر بزرگ‌تر لنین در سال ۱۸۸۷ به جرم شرکت در توطئه‌ای برای ترور تزار الکساندر سوم دستگیر و اعدام شد. گفته‌اند که اعدام برادر، بر لنین جوان تأثیر عمیقی باقی گذاشت. در دانشگاه با دانشجویان مخالف حکومت آشنا شد و به مبارزه سیاسی روی آورد. به خاطر فعالیت سیاسی غیرقانونی و همکاری با دانشجویان چپ گرا، چند بار دستگیر و سرانجام از دانشگاه اخراج شد.
  • گارسیا لورکا

    گارسیا لورکا

    فدريکو گارسيا لورکا درخشانترين چهره شعر اسپانيا و در همان حال يکی از نامدارترين شاعران جهان است. شهرتی که نه تنها از شعر پر مايه او که از زندگی پرشور و مرگ جنايتبارش نيز به همان اندازه آب می خورد. به سال 1899 در فونته کا واکه روس – دشت حاصلخيز غرناطه – در چند کيلومتری شمال شرقی گرانادا به جهان آمد. در خانواده ای که پدر روستايی مرفهی بود و مادر زنی متشخص و درس خوانده. تا چهار سالگی رنجور و بيمار بود، نمی توانست راه برود و به بازيهای کودکانه رغبتی نشان نمی داد. اما به شنيدن افسانه ها و قصه هايی که خدمتکاران و روستاييان می گفتند و ترانه هايی که کوليان می خواندند شوقی عجيب داشت… عشق آتشين لورکا به هنر نمايش هرگر در او کاستی نپذيرفت و همين عشق سرشار بود که او را علی رغم عمر بسيار کوتاهش به خلق ناميشنامه های جاويدانی چون عروسی خون، يرما و خانه برناردا آلبا و زن پتياره رهنمون شد. بدين سان نخستين آموزگاران لورکا مادرش بود که خواندن و نوشتن بدو آموخت و نيز با موسيقی آشنايش کرد، و مزرعه خانوادگی او بود که در آن سنتهای کهن آندلس را شناخت و با ترانه های خيال انگيز کوليان چنان انس گرفت که برای سراسر عمر کليد قلعه جادويی شعر را در دستهای معجزه گر او نهاد. لورکا سالهای فراوانی در دارلعلم گرانادا و مادريد به تحصيل اشتغال داشت اما رشته خاصی را در هيچيک از اين دو به پايان نبرد و در عوض فرهنگ و ادب اسپانيايی را به خوبی آموخت. از او شاعری بار آورد که آگاهی عميقش از فرهنگ عاميانه اسپانيايی حيرت انگيز است و تمام اسپانيا در خونش می تپد. هنگامی که رژيم جمهوری مطلوب لورکا در اسپانيا مستقر شد او که هميشه بر آن بود که تياتر را به ميان مردم ببرد اقدام به ايجاد گروه نمايشی سياری از دانشجويان کرد که نام لابارکا را بر خود نهاد. اين گروه مدام از شهری به شهری و از روستايی به روستايی در حرکت بود و نمايشنامه های فراوانی را بر صحنه آورد. در پنج ساه آخر عمر خويش لورکا کمتر به سرودن شعری مستقل پرداخت. می توان گفت مهمترين شعر پيش از مرگ او و شاهکار تمامی دوران سرايندگيش مرثيه عجيبی است که در مرگ دوست گاوبازش ايگناسيو سانچز مخياس نوشته و از لحاظ برداشتها و بينش خاص او از مرگ و زندگی، با تراژدی هايی که سالهای اخر عمر خود را يکسره وقف نوشتن و سرودن آنها کرده بود در يک خط قرار می گيرد. يعنی سخن از سرنوشت ستمگر و گريزناپذيری به ميان می آورد که قاطعانه در ساعت پنج عصر لحظه احتضار و مرگ ايگناسيو را اعلام می کند. لورکا هرگز يک شاعر سياسی نبود اما نحوه برخوردش با تضادها و تعارضات درونی جامعه اسپانيا به گونه ای بود که وجود او را برای فاشيستهای هواخواه فرانکو تحمل ناپذير می کرد. و بی گمان چنين بود که در نخستين روزهای جنگ داخلی اسپانيا – در نيمه شب 19 اوت 1936 – به دست گروهی از اوباش فالانژ گرفتار شد و در تپه های شرقی گرانادا در فاصله کوتاهی از مزرعه زادگاهش به فجيعترين صورتی تير باران شد بی آنکه هرگز جسدش به دست آيد يا گورش شناخته شود. لورکا اکنون جزيی از خاک اسپانياست.
  • لویی آراگون

    لویی آراگون

    لویی آندریو، معروف به لویی آراگون، در ۳ اکتبر ۱۸۹۷ در پاریس متولد شد. پدرش که از صاحب منصبان عالی‌رتبه جمهوری سوم فرانسه بود، پسر خود را به فرزندی نپذیرفت و او با مادر و مادربزرگش بزرگ شد. وی در ۱۹۱۶ به دانشکده پزشکی رفت، اما سه سال بعد به سربازی فراخوانده شد و همانجا بود که آشنایی‌اش با دانشجوی دیگری به نام آندره برتون مقدمه‌ای شد تا بعدها نهضت سوررئالیسم را با هم پایه‌گذاری کنند. آراگون در میانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ از پزشکی دست کشید و در ۱۹۳۰ به کنگرهٔ نویسندگان انقلابی مسکو رفت. در اتحاد جماهیر شوروی، سوررئالیسم محکوم شد و آراگون هم هیچ مخالفتی با این محکومیت نکرد. این رفتار او رنجش برتون را به دنبال داشت و موجب اختلاف آن دو شد. این شاعر در اوایل دههٔ ۳۰ با الزا تریوله خواهر زن مایاکوفسکی، نویسندهٔ روس، ازدواج کرد و از این زمان به بعد، تقریباً تمام اشعار او درباره همسرش سروده شده است. آراگون در ۱۹۳۱ رسماً پیوند خود را با سوررئالیسم قطع کرد و به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی پرداخت.
  • محمود درویش

    محمود درویش

    محمود درویش (زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۱ - ۹ اوت ۲۰۰۸) شاعر و نویسنده فلسطینی بود. او بیش از سی دفتر شعر منتشر کرد و شعرهای او که بیشتر به مساله فلسطین مربوط می‌شد در بین خوانندگان عرب و غیر عرب شهرت و محبوبیت داشت. برخی از شعرهای او به فارسی ترجمه و منتشر شده است. او مدتی عضو سازمان آزادیبخش فلسطین بود و در ۱۹۹۹ در اعتراض به پذیرش توافق‌های اسلو از این سازمان استعفا داد. درویش از "تشکیل دولتی مستقل در کنار کشور اسرائیل" دفاع می‌کرد. او میهن‌پرستی بود که با گرایش‌های افراطی، شامل یهودی‌ستیزی، مخالف بود. به فرهنگ و ادب اسرائیل احترام می‌گذاشت. آثار او پیوسته در اسرائیل منتشر می‌شد. خود او به خوبی به زبان عبری حرف می‌زد و در میان یهودیان اسرائیل دوستان بی شمار داشت.
  • ولاديمير ماياكوفسكي

    ولاديمير ماياكوفسكي

    ولادیمیر مایاکوفسکی در روستای بگدات (بغداد) در استان کوتائیسی گرجستان در قفقاز متولد شد. وی در دوران خلاقیت و فعالیت‌های هنری یکی از استادان سبک فوتوریسم بود و همگام با خیزش‌های انقلابی در روسیه رشد یافت و پس از انقلاب بلشویکی روسیه و در دوران حکومت شوروی یکی از نام‌آورترین شاعران عصر خود بود. این شاعر فوتوریست انقلابی روسی از سن ۱۴ سالگی به عضویت حزب بلشویک درآمد و از سال‌های قبل از انقلاب فعالیت هنری و سیاسی خود را آغاز کرد. وی در شعر روسی وزن، الفاظ، عبارات، تمثیل‌ها و استعارات تازه و بدیع پدید آورد، با دنبال نمودن سبک آینده‌گرایانه آثار خود را خلق می‌کرد ولی به همه اصول این سبک پایبند نبود و روش خاص خودش را داشت. مایاکوفسکی از اتخاذ هیچ وسیله‌ای برای انتشار افکار و آثار خود باک نداشت و حتی در کوچه‌ها قدم می‌زد و برای مردم شعر می‌خواند.
  • ماکسیم گورکی

    ماکسیم گورکی

    آلکسی ماکسیموویچ پِشکوف (به روسی: Алексей Максимович Пешков) (۲۸ مارس ۱۸۶۸ - ۱۸ ژوئن ۱۹۳۶) که بیشتر با نام ماکسیم گورکی (به روسی: Максим Горький) شناخته می‌شود، داستان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و مقاله‌نویس انقلابی روس و از بنیان‌گذاران سبک رئالیسم سوسیالیستی بود.
  • منیژه صادقی

    منیژه صادقی

    منیژه صادقی یکی از فعالین کارگری، فعال در امور زنان و کودکان است. منیژه صادقی سالهای طولانی از زندگی خود را با تهدید و تحقیر و و تهمت از طرف مزدوران جمهوری اسلامی گذراند . با وجود زندانی شدن و بازجوئی مکرر وی توسط اطلاعات جمهوری اسلامی همیشه در میتینگ و تحصن ها و جلسات کارگری حاضر بود و یکی از محدود زنان کارگر می باشد که رسیدن به دنیائی برابر و بهتر را تنها در صف متحد و آگاه جنبش طبقه کارگر میداند. زندان و شکنجه هیچ وقت وی را از مبارزه برای بدست آوردن دنیائی بهتر و انسانی باز نداشت و با تحمل سخترین شرایط به مبارزه بی وقفه خود ادامه می دهد.
  • کارل مارکس

    کارل مارکس

    کارل هاینریش مارکس (به آلمانی: Karl Heinrich Marx) (زادهٔ ۵ مه ۱۸۱۸ در تریر، پروس - درگذشتهٔ ۱۴ مارس ۱۸۸۳ در لندن، انگلستان) متفکر انقلابی، فیلسوف، جامعه‌شناس، تاریخ‌دان، اقتصاددان آلمانی و از تأثیرگذارترین اندیشمندان تمام اعصار است.
  • پل ماتیک

    پل ماتیک

    پل ماتیک (به آلمانی: Paul Mattick, Sr.) (زاده ۱۹۰۴ - درگذشته ۱۹۸۱) مبارز کمونیست آلمانی بود که بعدها به آمریکا رفت و فعالیت را در آن جا پیگیری کرد. او از اعضای حزب کارگران کمونیست آلمان بود. او با انقلاب توسط حزب سیاسی مخالف بود و از سران "کمونیسم شورایی" بود.
  • منصور حکمت

    منصور حکمت

    منصور حکمت (زاده ۱۳۳۰ - درگذشته ۱۳۸۱) انقلابی مارکسیست و مبارز و فعال سیاسی کمونیست بود. او بنیانگذار و رهبر سیاسی حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری ایران و حزب کمونیست کارگری عراق به شمار می‌آید.
  • میخائیل شولوخوف

    میخائیل شولوخوف

    میخائیل شولوخوف به سال ۱۹۰۵ در روستای کروجلنین در نزدیکی وشنسکایا در حومه جنوبی رود دن متولد شد. پدرش روستایی ساده‌ای از نژاد روس و مادرش از اهالی اوکراین بود. در سال ۱۹۱۸ به سبب در گرفتن جنگ داخلی در ناحیه دن ناچار درسش را ناتمام گذارد و به ارتش سرخ پیوست تا در نبردهایی در برابر آخرین بازماندگان از هواخواهان ارتش سفید شرکت جوید. تاثیر این تجربه در آثار وی بطرز محسوسی آشکار است. وی نویسنده‌ای واقع‌باور بود و در داستان‌هایش به مردم و انقلاب اکتبر پرداخته‌است. رمان حماسی «دن آرام» از مهم‌ترین آثار وی به شمار می‌رود که در چهار جلد از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۰ به نویسندگی آن مشغول بود. از معروف‌ترین داستان‌های کوتاه او داستان خال است که در دهه چهل شمسی در کتاب هفته ترجمه و چاپ شد. از دیگر آثار وی «آنها برای سرزمین پدریشان جنگیدند» و «زمین نوآباد» می‌باشد. شولوخف در سال ۱۹۴۱ برنده جایزه استالین و در سال ۱۹۶۰ برنده جایزه لنین در شوروی شد و در سال ۱۹۶۵ جایزه نوبل ادبیات به وی اهدا شد.
  • مینا اسدی

    مینا اسدی

    مینا اسدی (زادهٔ ۲۲ اسفند ۱۳۲۲ در ساری) شاعر ، نویسنده ، روزنامه‌نگار، نمایش‌نامه‌نویس و ترانه‌سرای ایرانی مقیم سوئد است. او را با چامه‌سرایانی مانند فروغ فرخزاد ، سیمین بهبهانی ، پروین اعتصامی و شاعران سوئدی ؛ کاری ونبرگ و ادیت سودرگران مقایسه کرده‌اند
  • مینا زرین

    مینا زرین

    نویسنده ، فعال سیاسی و زندانی سابق.
  • محمد فتاحی

    محمد فتاحی

    صاحب نظر سیاسی.
  • حسین مرادبیگی (حمه سور)

    حسین مرادبیگی (حمه سور)

    مارکسیست، فعال سیاسی ، نویسنده.
  • محمد مختاری

    محمد مختاری

    محمد مختاری در ۱ اردیبهشت ۱۳۲۱ در مشهد به دنیا آمد و در ۱۲ آذر ۱۳۷۷ در ماجرای موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای کشته شد. وی از شاعران، نویسندگان، مترجمان و منتقدان چپ گرای معاصر ایران و از فعالین در کانون نویسندگان ایران بود.
  • مظفر محمدی

    مظفر محمدی

    نویسنده و صاحب نظر سیاسی
  • نادر بکتاش

    نادر بکتاش

    نویسنده و فعال سیاسی
  • نادیا انجمن

    نادیا انجمن

    نادیا در ۶ دی ماه (جدی) سال ۱۳۵۹ خورشیدی، در هرات در غرب افغانستان به دنیا آمد. او از پانزده سالگی به سرودن شعر آغاز کرد، اما آغاز شاعری او، مصادف بود با اشغال شهر هرات توسط گروه بنیادگرای طالبان. طالبان، هر گونه فعالیت اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و سیاسی زنان و دختران افغان را ممنوع کرده بودند. نادیای نوجوان نیز، سالهای پر تب و تاب نوجوانی خود را در زیر سایه حاکمیت تندروهای طالبان گذراند. او در آن سالها که زنان بدون داشتن محرم، حق بیرون رفتن از خانه را نداشتند، در خانه به طور خصوصی درس می‌خواند و در جلسات خصوصی و مخفیانه ادبی هرات شرکت می‌کرد.
  • نعيمه دوستدار

    نعيمه دوستدار

    در ایران چهار کتاب منتشر کرده بود: یک مجموعه شعر(در انتهای کوچه پرنده)، یک مجموعه داستان(خیلی دلم می خواست) و دو کتاب کودک. نعیمه دوستدار، شاعر، داستان‌نویس و روزنامه‌نگار در زمستان ۱۳۸۸ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق همکاری با رسانه‌های بیگانه و شرکت در تجمعات دستگیر شد.
  • ناهید وفائی

    ناهید وفائی

    شاعر و فعال سیاسی
  • ناصح مردوخ

    ناصح مردوخ

    تیرماه سال 1361، صدای انقلاب ایران رادیو کومه له آغاز بکار کرد. او یکی از اولین همکاران این رادیو بود. آشنائی اش با امور فنی رادیو او را برای مسئولین رادیو بسیار قابل اتکاء ساخته بود. با آغاز بکار صدای حزب کمونیست در آبان ماه سال 1362 به صدای حزب منتقل شد. او در پایه ریزی سنن و شیوه کار یک رادیوی ادامه کار و تلاش برای بالا بردن کیفیت ارائه برنامه های رادیوئی نقش برجسته و کارسازی داشت. کار او در رادیو حزب، به گویندگی و ارائه برنامه ها محدود نمی شد. از سال 1362تا نمیه اول سال 1364 برنامه "یاد جانباختگان راه سوسیالیزم" به همت و تلاش او تهیه می شد. برنامه داستانخوانی که روز جمعه از صدای حزب کمونیست پخش می شد، توسط او تولید میگشت.
  • ناظم حکمت

    ناظم حکمت

    وی در شهر سالونیکا دومین شهر بزرگ یونان امروزی که در آن زمان جزو امپراتوری عثمانی بود، به دنیا آمد. او دارای تباری لهستانی-گرجی-فرانسوی بود. او از سن ۱۴ سالگی به سرودن شعر پرداخت. او در سن ۱۹ سالگی در سفری که به شوروی داشت از نزدیک با نسل جدید هنرمندان انقلابی آشنا شد و جسارتی بیشتر را درایجاد تحول در شکل و محتوای شعر ترکیه یافت. ناظم همواره از شاعرانی بود که فعالیت هنری اش را محدود نمی کرد. او با انتشار اشعار و مقاله‌های خود در میان جوانان محبوبیّت ویژه ای داشت.
  • نوام چامسکی

    نوام چامسکی

    آورام نوآم چامسکی (به انگلیسی: Noam Chomsky) در ۷ دسامبر ۱۹۲۸ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا در خانواده یهودی و روس تبار به دنیا آمد.[۱] چامسکی زبان‌شناس، فیلسوف آنارشیست و نظریه‌پرداز آمریکایی است. از او به عنوان پدر زبان‌شناسی مدرن یاد می‌شود.[۲][۳][۴] نظریه معروف وی دستور زایشی-گشتاری است که در دهه ۶۰ میلادی انقلابی در زبان‌شناسی معاصر ایجاد کرد. مقالات و کتاب‌های نوام چامسکی آغازگر پژوهش‌های نوینی در عرصه روانشناسی زبان گردید.
  • نصرت رحمانی

    نصرت رحمانی

    نصرت رحمانی (زاده ۱۳۰۸ در تهران - درگذشته ۱۳۷۹ در رشت) یکی از شاعران معاصر نوگرای ایران است. دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی را در همین شهر به پایان رساند و سپس وارد مدرسه پست و تلگراف و تلفن شد سپس به کار در رادیو پرداخت سپس به روزنامه نگاری پرداخت سپس مسوول صفحات شعر مجله زن روز شد. نصرت رحمانی شاعری آزادی خواه و آنارشیست بود که در دههٔ چهل و پنجاه خورشیدی طرفداران زیادی در میان مردم به ویژه جوانان داشت و بسیاری از جوانان امروز ایران نیز از او به بزرگی یاد می‌کنند و آرمان‌هایش را می ستایند.
  • آرام نوبخت

    آرام نوبخت

    نویسنده ، مترجم ،
  • اکتاویو پاز

    اکتاویو پاز

    اوکتاویو پاز در سال ۱۹۱۴ در مکزیکوسیتی چشم به جهان گشود. در هفده‌سالگی به نویسندگی و شاعری پرداخت. پدرش وکیل بود و پدر بزرگش، داستان‌نویسی سرشناس. این هر دو در رشد و پرورش ذوق و استعداد پاز، تأثیر به سزایی داشت. در حقیقت پاز در جوانی ارزش‌های اجتماعی را از پدر و ادبیات را از پدر بزرگ خود آموخت و سرانجام شاعری را به جای وکالت برگزید. پاز در سال ۱۹۳۷ به والنسیا در اسپانیا سفر کرد تا در دومین کنگره جهانی نویسندگان ضد فاشیست شرکت کند در آنجا با لوییس سرنودا و تریستان تزارا آشنا شد. در سال ۱۹۴۳ با استفاده از کمک هزینه تحصیلی بنیاد گوگنهایم به آمریکا رفت. در آنجا با شعر نوپردازان انگلو - آمریکایی آشنا شد. هم در این کشور بود که مطالعه دامنه‌دار و عمیق خود را درباره هویت مکزیک آغاز کرد که حاصل آن کتابی شد به نام هزار توی تنهایی. در سال ۱۹۶۲ پاز به سمت سفیر مکزیک در هند گماشته شد و به آنجا رفت. در آن‌جا با ماری خوسه ترامینی آشنایی به هم زد و با او ازدواج کرد. خود گفته است این مهم‌ترین رویداد زندگی‌ام پس از تولد بوده است. تأثیر تمدن هند را می‌توان در کتاب‌های متعددی که طی مدت اقامت خود در آنجا نوشته است، به‌ویژه در کتاب «پرتوی از هند»، به خوبی مشاهده کرد. پاز در سال ۱۹۶۸ پاز در اعتراض به سرکوبی خونین تظاهرات آرام دانشجویان در مکزیک، قبل از شروع بازی‌های المپیک، از مقام خود کناره گیری کرد و از آن پس تا واپسین سال‌های زندگی خود، سردبیری و نشر چند مجله معتبر ویژه هنر و سیاست را عهده دار شد.
  • جرج اورول

    جرج اورول

    اریک آرتور بلر (به انگلیسی: Eric Arthur Blair) با نام مستعار جرج اورول (به انگلیسی: George Orwell) (زادهٔ ۱۹۰۳ - درگذشتهٔ ۱۹۵۰) داستان نویس، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و شاعر انگلیسی بود. او را بیشتر برای دو رمان سرشناش و پرفروشش مزرعه حیوانات و هزار و نهصد و هشتاد و چهار می‌شناسند. این دو کتاب بر روی هم بیشتر از هر دو کتاب دیگری از یک نویسنده قرن بیستمی، فروش داشته‌اند. او همچنین با نقدهای پرشماری که بر کتابها می‌نوشت، بهترین وقایع نگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته می‌شود.
  • پابلو نرودا

    پابلو نرودا

    پابلو نرودا (به اسپانیایی: Pablo Neruda) (زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۰۴- در گذشتهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳) نام مستعار نویسندگی ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلت (به اسپانیایی: Ricardo Eliecer Neftalí Reyes Basoalto) دیپلمات، سناتور و شاعر نوگرای شیلیایی و برنده جایزه ادبیات نوبل بود. وی نام مستعار خود را از یان نرودا شاعر اهل چک انتخاب کرده بود.
  • پیر پائولو پازولینی

    پیر پائولو پازولینی

    پیر پائولو پازولینی (به ایتالیایی: Pier Paolo Pasolini) (زاده ۵ مارس ۱۹۲۲ - درگذشته ۲ نوامبر ۱۹۷۵) شاعر، کارگردان، نویسندهٔ معاصر ایتالیایی بود. وی از برجسته‌ترین هنرمندان و روشنفکران ایتالیا در قرن بیستم است.
  • پریسا عبیدی

    پریسا عبیدی

    پریسا عبیدی فعال سیاسی و کارگر سابق ایران خودرو. پریسا در ایران به عنوان مرد شناخته می شد، چیزی که خودش ان را قبول نمی کرد. او در اعتراضات 18 تیر 82 و برای گرامیداشت یاد و خاطره جانباختگان 18 تیر 78 شرکت کرد و در هنگام اعتراضات جنبش سبز در خیابان مورد اصابت گلوله ی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفت و در سال 88 به خاطر شرکت در این اعتراضات از ایران خودرود اخراج شد. پریسا بعدها با خواندن متون کمونیستی از جمله مانیفست حزب کمونیست با کمونیسم اشنا شد و الان به عنوان یک فعال کمونیست در کانادا مشغول فعالیت
  • نسرین پرواز

    نسرین پرواز

    نسرین پرواز هشت سال از سال ۱۳۶۱ تا سال ۱۳۶۹ در زندان های گوناگون رژیم ولایت فقیه زندانی بود و پس از آزادی هست و نیستش را در دوزخی بی همتا در جهان به نام ایران رها کرده و به فرامرز گریخت، نسرین برای شکنجه های فراوان و به ویژه مشت و سیلی و توسری هائی که خورده بود دچار تومور مغزی شد و به ناچار عمل جراحی پیچیده ای در شهریورماه ۱۳۹۱ بر روی سرش انجام گرفت و هم اکنون به سختی بیمار است.
  • پروین حبیب

    پروین حبیب

    پروین حبیب شاعر بحرینی ـــ متولد 1969 ـــ از جمله شاعرانی است که در عرصه ی فرهنگ و پژوهش فعالیت چشم گیری دارد . از وی تاکنون یک کتاب شعر ، تحت عنوان « مردانگی ترسان تو ، کودکی کاغذین من » به سال 2001 ، و کتابی پیرامون شعر نزار قبانی به نام « تکنیک های بیان در شعر نزار قبانی » در سال 1999 منتشر شده است . کتاب شعری با عنوان « شکوفه های سرخ » و هم چنین پژوهش نامه ای درباره ی تلویزیون تحت عنوان « صاحبان تصویر » در دست انتشار دارد . اخیرا ً مجموعه شعری با نام « به آینه پشت کردم » از او منتشر شده است . شعرهای زیر از مجموعه ی « مردانگی تو ، کودکی کاغذین من » انتخاب شده اند .
  • پل الوار

    پل الوار

    پل الوار ( Paul Éluard ) در سال 1895 در در شهر «سن دنی» در شمال پاریس به دنیا آمد . پدرش کارمندی ساده بود و مادرش خیاط . وی در 15 سالگی به علت ابتلا به «سل» مجبور شد تحصیل را رها کند و برای استراحت به مدت یکسال و نیم به کوهستانهای سوئیس سفرکند. پس از بهبودی و بازگشت به پاریس برای اولین بار چند قطعه از اشعار خود را در مجلات مختلف ادبى فرانسه به چاپ رساند. در سال ۱۹۱۴ به خدمت نظام احضار شد و در بخش پرستارى انجام وظیفه کرد، در ۱۹۱۷ اولین دفتر شعر خود را به نام «وظیفه و نگرانى» (le Devoir et l'Inquiétude) و یک سال بعد در ۱۹۱۸ دومین دفتر شعرش با عنوان «اشعار براى صلح» (Poèmes pour la paix) را به چاپ رسانید.
  • پُل لافارگ

    پُل لافارگ

    پُل لافارگ در 1842 در سانتیاگوی کوبا متولد شد.ده ساله بود که به همراه خانواده اش به فرانسه آمد،نخست در بوردو، سپس در پاریس، و آنجا در دانشکده ی پزشکی به تحصیل پرداخت.اما از دانشگاه اخراج شد.با پرودون، فردریش انگلس و کارل مارکس آشنا شد.با لورا، دختر مارکس ازدواج کرد.به عضویت انترناسیونال اول درآمد، در کمون پاریس مشارکت کرد.با دوست اش ژول گسد حزب کارگری فرانسه و روزنامه ی آن، سوسیالیت را در سال 1885 تاسیس کرد.به خاطر نظراتش و شرکت اش در تظاهارت اعتراضی بارها به زندان افتاد.در لندن و در اسپانیا پناهنده شد.جستارهای سیاسی بسیاری نوشته که معروف ترین شان «حق تن آسایی»است.پل لافارگ و لورا مارکس در سال 1911 به اتفاق هم خودکشی کردند.هردوشان در برابر دیوار کموناردها در پاریس به خاک سپرده شدند.
  • گئورگی پْـلِخانف

    گئورگی پْـلِخانف

    گئورگی والنتینوویچ پْـلِخانف (به روسی: Георгий Валентинович Плеханов) (زاده ۱۸۵۶ – درگذشته ۱۹۱۸) نظریه‌پرداز مارکسیست روس، بنیان‌گذار جنبش مارکسیستی در روسیه و برای سال‌های متمادی، نماینده و مدافع اصلی آن بود. او همچنین از بنیان‌گذاران حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه بود و بعد از انشعاب در حزب، او به مِنشویک‌ها (حزب اقلیت) پیوست، اما همواره سعی در ایجاد اتحاد بین دو حزب داشت. پلخانف معتقد بود که جوامع بشری به ویژه جامعه روسیه برای پیاده کردن موفقیت‌آمیز مارکسیسم هنوز «نارس» بوده و سرمایه‌داری باید ابتدا رشد کند تا سوسیالیسم ممکن گردد و از همین رو با دولت شوروی مخالف بود. مهم‌ترین آثار او عبارتند از: «آنارشیسم و سوسیالیسم»، «تاریخ از نگاه یکتاشناسان»، «تاریخ ماتریالیسم»، «حقایق منطقی»، «اهمیت مطالعه تاریخ از نظر تحولات اندیشه»، «نقش فرد در تطور تاریخ» و آخرین تالیف او «مسائل اساسی مارکسیسم».
  • پیتر سیگر

    پیتر سیگر

    پیتر «پیت» سیگر (به انگلیسی: Peter "Pete" Seeger) خواننده موسیقی فولک و کنشگر آمریکایی بود. در دهه‌ی ۶۰ میلادی، سیگر به خواننده‌برجسته‌ی موسیقی اعتراضی بدل شد و به پشتیبانی از خلع سلاح بین‌المللی، حقوق مدنی، جنبش ضدفرهنگ و حفظ محیط زیست پرداخت. ترانه‌ی او به نام «ما پیروز می‌شویم»، که در سرودهای روحانی و کلیسایی سیاهان ریشه دارد به سرود جنبش حقوق مدنی آمریکا در دهه‌ی ۶۰ بدل شد. از جمله ترانه‌های محبوب او می‌توان به «اگه یه چکش داشتم» و «چه شدند آن گل‌های زیبا؟» و «بگرد، بگرد، بگرد» اشاره کرد.
  • پیتر سیموندز

    پیتر سیموندز

    فعال سیاسی
  • اوژن پواتیه

    اوژن پواتیه

    Eugène Edine Pottier (French: [pɔtje]; 4 October 1816, Paris – 6 November 1887, Paris) was a French revolutionary socialist, poet, freemason and transport worker.
  • مصلح ریبوار

    مصلح ریبوار

    A veteran revolutionary author, poet and songwriter, Mosleh Rebwar has published an anthology of poetry and short stories based on actual working class struggles that shook the region since the 1960s.
  • جان رید

    جان رید

    جان رید (زاده ۱۸۸۷-درگذشته ۱۹۲۰) نویسنده و روزنامه‌نگار انقلابی آمریکایی، جان رید، از پشتیبانان حکومت شوروی و از طرفداران ولادیمیر لنین بود. رید، از تاریخ‌نویسان مهم انقلاب اکتبر بود و کتاب معروفش در گزارش این انقلاب، ده روزی که دنیا را تکان داد، شاید معروفترین کتابی است که در مورد انقلاب اکتبر نوشته شده‌است. همسر او، لوییس بریانت، نیز نویسنده‌ای مارکسیست و بلشویک بود که او نیز از تاریخ‌نویسان انقلاب به شمار می‌رود.
  • روزا لوکسامبورگ

    روزا لوکسامبورگ

    روزا لوکزامبورگ (به لهستانی: Róża Luksemburg) ‏ (۱۸۷۰ – ۱۹۱۹) انقلابی و لیدر سوسیالیست و کمونیست آلمانی و لهستانی‌تبار بود. او از مهم‌ترین چهره‌های سوسیالیستی در آغاز قرن بیستم بود. او از اصلی‌ترین بنیان‌گذاران حزب سوسیال دموکرات پادشاهی لهستان و اتحادیه اسپارتاکیست (بعدها:حزب کمونیست آلمان) بود.
  • سابیر هاکا

    سابیر هاکا

    همیشه دوست داشتم ساعت ها در ارتفاعی بالاتر از شهر بایستم و در انبوه ساختمان ها دنبال خانه ی کسی بگردم که دوستش دارم . . . برای همین کارگر شدم!
  • ثابت رحمان

    ثابت رحمان

    محمودوف ثابت کریم اوغلو (به ترکی آذربایجانی: Mahmudov Sabit Kərim oğlu) معروف به محمد ثابت رحمان (به ترکی آذربایجانی: Sabit Rəhman) (۱۹۷۰-۱۹۱۰) یکی از راه‌گشایان ادبیات فارسی نوین آذربایجان شوروی
  • سعید سلطانپور

    سعید سلطانپور

    سعید سلطان‌پور (زاده ۱۳۱۹ در سبزوار - درگذشته ۱۳۶۰ در تهران)، کارگردان تئاتر، نمایش‌نامه‌نویس و شاعر ایرانی بود. شهرت او، به سبب تیربارانش در سال ۱۳۶۰ و شرکت در شب‌های شعر گوته درسال منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ ایران، سرشناس ترین شاعر زندانیان سیاسی در دههٔ ۵۰ است.[۱] سلطان پور پیش از انقلاب تعدادی نمایشنامه روی صحنه برد که نمایش تعدادی از آن‌ها توسط ساواک متوقف شد. او در سال ۱۳۵۳ به حبس محکوم شد اما در تیرماه ۱۳۵۶ از زندان آزاد شد و به کانون نویسندگان که مجددا بازگشایی شده بود پیوست. سلطان پور پس از انشعاب در سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران به طرفداری از طیف اقلیت پرداخت. او در ۲۷ فروردین ۱۳۶۰ در شب عروسی اش بازداشت و در تاریخ سی و یکم خرداد همان سال اعدام شد.
  • سعید آرمان

    سعید آرمان

    فعال سیاسی و مسئول سازمان بیمرز
  • سلمان رشدی

    سلمان رشدی

    سِر احمد سلمان رشدی (به انگلیسی: Sir Ahmed Salman Rushdie) (به کشمیری: अहमद सलमान रुशदी) (زادۀ ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷)، نویسنده و مقاله‌نویس هندی‌الاصل تبعه انگلستان است. وی نخستین بار با کتاب بچه‌های نیمه‌شب به شهرت رسید و جایزه بوکر را بابت نگارش این اثر دریافت کرد.[۱] اغلب آثار رشدی از شبه‌قاره هند ریشه می‌گیرد. داستان‌های او را در گونه رئالیسم جادویی طبقه‌بندی می‌کنند. چهارمین اثر وی آیات شیطانی اعتراضاتی را در کشورهای اسلامی برانگیخت. پس از آن، فتوای صادره روح‌الله خمینی رهبر مذهبی و بنیان‌گذار نظام جمهوری اسلامی مبنی بر ضرورت کشتن وی، باعث شد تا سلمان رشدی سالیان درازی به زندگی مخفیانه روی آورد و تنها در مناسبت‌های خاص در انظار ظاهر شود. آثار رشدی همواره با استقبال منتقدان ادبی رو به رو شده‌است و وی بارها برندهٔ جوایز ادبی نظیر وایت‌برد (۲ بار)، بوکر داستان، بوکر بوکرها، جایزه شورای هنر، اتحادیه انگلیسی‌زبانان و نویسنده سال بوده‌است.
  • سید علی صالحی

    سید علی صالحی

    سید علی صالحی زادهٔ ۱۳۳۴ در روستای مَرغاب از توابع ایذه در استان خوزستان شاعر و نویسندهٔ معاصر ایرانی است. وی پایه‌گذار جریان موج ناب و شعر گفتار در شعر معاصر ایران و یکی از دبیران اصلی کانون نویسندگان ایران بود. صالحی یکی از چهره‌های مطرح و شناخته شده در شعر معاصر فارسی است.
  • صمد بهرنگی

    صمد بهرنگی

    صمد بهرنگی (زاده ۲ تیر ۱۳۱۸ تبریز - درگذشت ۹ شهریور ۱۳۴۷ قره داغ) معلم، منتقد اجتماعی، مترجم، داستان‌نویس،[۱] و محقق در زمینه فولکلور آذربایجانی[۲] بود. کتاب ماهی سیاه کوچولوی بهرنگی مدت‌ها نقش بیانه غیر رسمی سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران را ایفا می‌کرد
  • ژان پل سارتر

    ژان پل سارتر

    ژان-پل شارل ایمار سارْتْرْ (به فرانسوی: Jean-Paul Charles Aymard Sartre) (زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۵ آوریل ۱۹۸۰) فیلسوف، اگزیستانسیالیست، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و منتقد فرانسوی بود. سارتر در روز ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ در پاریس به دنیا آمد. پدرش «ژان باپتیست سارتر» (۱۸۴۷–۱۹۰۶) افسر نیروی دریایی فرانسه بود و مادرش «آنه ماری شوایتزر» (۱۸۸۲–۱۹۶۹) دخترعموی «آلبرت شوایتزر» پزشک معروف، برندهٔ جایزه صلح نوبل است. پانزده‌ماهه بود که پدرش به علت «تب» از دنیا رفت. پس از آن مادرش به نزد والدینش در مودون بازگشت.
  • سیف خدایاری

    سیف خدایاری

    مترجم و فعال سیاسی
  • شادیار عمرانی

    شادیار عمرانی

    نویسنده ، فعال کارگری
  • شھاب برھان

    شھاب برھان

    فعال سیاسی. نویسنده و مترجم
  • شاهین نجفی

    شاهین نجفی

    شاهین نجفی زاده ۱۹ شهریور ۱۳۵۹ در بندر انزلی خوانندهٔ آنارشیست ایرانی مقیم آلمان است. وی فعالیت در موسیقی را از سال ۱۳۷۹ در سبک‌های پاپ رپ و راک آغاز نمود. شاهین نجفی تا قبل از مهاجرت به آلمان در سال ۲۰۰۵ میلادی، در ایران، یک موسیقی‌دان زیرزمینی و فعال سیاسی بود. وی پس از مهاجرت به آلمان، تاکنون به فعالیت خود در موسیقی رپ و راک و موضوعات سیاسی و اجتماعی و مدنی ادامه می‌دهد. او تلاش می‌کند که عناصر شاعرانه و ادبی و اصطلاح‌های فلسفی و سیاسی در ترانه‌هایش حضور داشته باشند.مضمون بیشتر ترانه‌های نجفی حاکمیت دینی، فقر، تبعیض جنسی، سانسور، کودکان کار، اعدام، وابستگی به مواد و هوموفوبیا است.
  • شکیب مصدق

    شکیب مصدق

    شکیب مصدق یکی از خوانندگان رپ بسیار مطرح افغانستان میباشد. شکیپ یکی از محدود خوانندگانی است که توانسته در افغانستان و دیگر کشورهای فارسی زبان به زبان اعتراض قشر زحمتکش تبدیل شوید. شکیپ حنجره ای است آتشین و قلبیست بی قرار برای انسانیت و آزادی.
  • احمد شاملو

    احمد شاملو

    احمد شاملو (۲۱ آذر ۱۳۰۴ - ۲ مرداد ۱۳۷۹) متخلص به الف. بامداد یا الف. صبح، شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، پژوهشگر، مترجم، فرهنگ‌نویس ایرانی و از بنیان‌گذاران و دبیران کانون نویسندگان ایران در پیش و پس از انقلاب بود.[۳][۴] شاملو تحصیلات کلاسیک نامرتبی داشت؛ زیرا پدرش افسر ارتش بود و پیوسته از این شهر به آن شهر اعزام می‌شد و از همین روی، خانواده اش هرگز نتوانستند برای مدتی طولانی جایی ماندگار شوند.
  • شاهرخ زمانی

    شاهرخ زمانی

    شادروان شاهرخ زمانی کارگر نقاش که در ۱۸ خرداد ۱۳۹۰ در تبریز دستگیر شده بود، اخیرا به زندان قزلحصار کرج منتقل شد، وی در سال ۱۵ شهریور ۱۳۴۳ در یکی از روستا های منطقه قره داغ ، شهرستان کلیبر بدنیا آمده است ولی در تبریز بزرگ شده است. او در یک خانواده و محیطی با اطرافیان آگاه و فعال و مبارز رشد کرده است و از همان نوجوانی به فعالیت های کارگری روی آورد. پدرش بهمن زمانی شاعر و معلم باز نشسته است که از همدوره ها و دوستان نزدیک صمد بهرنگی بوده و به خاطر شعر هایش بیش از چهار سال در جمهوری اسلامی زندانی شده است. پدر و عموی شاهرخ در زمان شاه نیز زندانی بودند که با تداوم مبارزات مردم و باز شدن درهای زندان ها در سال ۱۳۵۷ آزاد شدند. شاهرخ زمانی دوره راهنمایی و دبیرستان را در مدرسه هشترودی تبریز به اتمام رساند. با توجه به اینکه اهالی قره داغ اکثرا” نقاش ساختمانی هستند شاهرخ نیز نقاشی ساختمان را به عنوان شغل انتخاب کرد. وی با دختر ی که کارگر کارخانه دارو سازی بود ازدواج کرد که اکنون صاحب یک دختر و یک پسر هستند، که هر دو در دانشگاه تحصیل می کنند. در سال ۱۳۷۲ شاهرخ را همراه ۱۶ نفر که همگی نقاش ساختمان بودند به اتهام فعالیت غیر علنی در سندیکای نقاشان دستگیر کردند. او ۱۸ ماه زندانی شد و پس از آزادی همچنان در پاتوق های مختلف نقاشان مانند میدان امام حسین، منوچهری و… با دیگر کارگران و دوستانش ارتباط کاری بسیار صمیمانه ای داشت. آنها تلاش داشتند از طریق این ارتباطات و با اقناع بقیه نقاشان سندیکای نقاشان را احیا کنند. در سال ۱۳۸۴ موفق شدند هیئت موسس سندیکای نقاشان را تشکیل بدهند هر چند سرکوب های مداوم و شدید اجازه تشکیل سندیکا را نداد ولی آنها با فعالیت مستمر و گروهی تحت نام هیئت موسس کارهای بسیاری انجام دادند. از جمله در جهت جمع آوری امضا و فعالیت برای کسب بیمه تامین اجتماعی و بیمه بیکاری برای نقاشان و حمایت و همکاری با دیگر تشکل های کارگری. شاهرخ در سال ۱۳۸۵ همزمان با فعالیت خود در هیئت موسس سندیکای نقاشان، همکاری با کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری را شروع کرد. همچنین در شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری نیز فعال بود. وی در ۱۸ خرداد ماه ۱۳۹۰ در تبریز دستگیر شده و در اعتراض به دستگیری غیرقانونی خود ۳۰ روز از ۳۶ روز مدت نگه داری در سلول انفرادی را در اعتصاب غذا به سر برد. وی در حالی که حتی یک برگ بازجویی هم ننوشته و به سوالات پاسخ نداده بود، بدون دلیل و مدرک از سوی شعبه ی یک دادگاه انقلاب تبریز به ریاست قاضی حملبر به اتهام تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه به قصد بر هم زدن امنیت کشور به ۱۱ سال زندان محکوم شد. این حکم سپس در شعبه ی ۶ تجدید نظر تبریز عینا تایید شد. وی در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۰ با قرار وثیقه ی سنگین ۲۰۲ میلیون تومانی از زندان مرکزی تبریز آزاد و پس از مدت کوتاهی در تاریخ ۲۴ دی ماه همراه با محمد جراحی در محل کارش دستگیر و برای اجرای حکم به زندان مرکزی تبریز منتقل شد. در ابتدای ورود به زندان تبریز به طور غیر قانونی وی را بیش از یک ماه در بند قرنطینه ی زندان نگه داشتند، وی در اعتراض به این عمل مجددا دست به اعتصاب غذا زد و پس از مدتی به بند مالی زندان تبریز منتتقل شد. وی در طول مدت حبس خود در این زندان بارها از بندی به بند دیگر منتقل شده و تحت آزار و اذیت قرار گرفت. در نهایت وی را به بند ۱۵ متادون که مخصوص معتادین بوده و به لحاظ بهداشتی در وضعیت اسفباری به سر می برد منتقل کردند. گفتنی است در این بند انواع بیماری های خطرناک مانند ایدز و هپاتیت شیوع گسترده ای دارد. در تاریخ ۷ خرداد ماه ۱۳۹۱ وی را به طور غیر قانونی و بدون حکم قاضی با دست بند و پابند از زندان تبریز خارج کرده و به زندان یزد منتقل کردند. پس از مدتی با فراگیر شدن جو مقاومت در زندان یزد مسولان این زندان با اعلام عجز از نگه داری این زندانی وی را در تاریخ ۱۷ مرداد ماه به زندان تبریز بازگرداندند. در نهایت در تاریخ ۲۲ مهر ماه مجددا وی را به طور غیرقانونی به زندان گوهر دشت کرج منتقل کردند. شاهرخ زمانی بار دیگر در تاریخ ۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۲ از زندان گوهردشت کرج به تبریز منتقل شده و در شعبه‌ی ۲ دادگاه انقلاب تبریز به اتهام توهین به خامنه اي محاکمه و متعاقبا به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری دیگر محکوم شد. این کارگر زندانی در روز ۲۰ اسفند ماه ۱۳۹۲ به زندان قزلحصار کرج منتقل شده و در اعتراض به این انتقال دست به اعتصاب غذا زد. بر اثر این اعتصاب غذا مسولان وی را مجددا در تاریخ ۲۵ فروردین ماه ۱۳۹۳ به زندان رجایی‌شهر کرج و این بار به بند ۳ منتقل کردند شاهرخ زمانی که با رسول بداقی هم بند بوده است در تاریخ 13 مرداد 94 همزمان با پایان قانونی دوران حبس رسول در نامه ای سرگشاده با معرفی رسول به عنوان سمبل آزادی خواهان آزادی او شده بود. شاهرخ زمانی در زندان بر اثر اعتصاب غذای طولانی و آزار و اذیت بیش از حد از طرف زندان بانان, بالأخره جان داد و رفت!!!! خواب بود که سایه ی شوم مرگ او را با خود برد...!!!! او به جرم کارگر بودن حبس کشید و شکنجه دید...!!!! طاقت آدمی هم حدی دارد... او عنان گسست و رفت...!!! خبرش جان آدم را می سوزاند...!!!! سعديا مرد نکو نام نميرد هرگز , مرده آنست که نامش به نکويی نبرند
  • شیرکو بیکس

    شیرکو بیکس

    شیرکو در سال ۱۹۴۰ میلادی در شهر سلیمانیه عراق به‌دنیا آمد. پدرش فایق بیکس از شاعران بنام روزگار خود و شاعر ملی کورد بود. بیکس بخاطر مشکلات سیاسی از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲ در سوئد زندگی می‌کرد و پس از آن به عراق بازگشت. در ۱۹۶۸ اولین مجموعه شعر شیرکو به‌نام مهتاب شعر منتشر شد و از آن زمان تا کنون چندین مجموعه شعر، دو نمایشنامه منظوم و ترجمه پیرمرد و دریا نوشته ارنست همینگوی و عروسی خون اثر لورکا به زبان کردی از او به چاپ رسیده‌است. از جمله دفترهای شعر این شاعر می‌توان از دو سرو کوهی، عقاب، رود، سپیده دم، آفات، کرکس، عطشم را شعله فرو می‌نشاند، دره پروانه‌ها، صلیب، مار و روز شمار یک شاعر، سایه و آزادی، این واژه بی‌آبرو نام برد که به زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، سوئدی، عربی و غیره ترجمه و چاپ شده‌اند. در ایران نیز در مجموعه‌هایی از او همچون منظومه بلند دره پروانه (ده‌ربه‌ندی په‌پووله) و آزادی، این واژه بی‌آبرو با همت محمد رئوف مرادی ترجمه و به چاپ رسیده‌است. شیرکو بیکس چندین بار از طرف ملا کریکار از روحانیان دینی کردستان عراق، که در سال ۱۹۸۶ گروه «انصار الاسلام» را تشکیل داد، به خاطر شعرهای هنجارشکن ضد اسلامیش مورد تهدید قرار گرفت.
  • سیاوش مدرسی

    سیاوش مدرسی

    در طی ۴ دهه از فعالیت ادبی و سیاسی، سیاوش مدرسی یکی از محدود نویسندگان چپ است که همیشه بعنوان یک مارکسیست و با افکاری باز و امروزین ارتباط زندهٔ خود را با گذشته و حال و آینده حفظ کرده است. سیاوش مدرسی مدیر مسئول مجله سیاسی ادبی پوشه میباشد که همین مجله بصورت برنامه تلویزیونی هم تهیه میشد ایشان در مورد برنامه تلویزیونی پوشه مینویسند: حقيقتش تهيه کنندگى برنامه تلويزيونى مجله سياسى فرهنگى پوشه براى من دريچه اى بود به دنيايى جديد! از زمان آغاز بکار اين برنامه دنيايى دوست و آشنا پيدا کردم. مخصوصاً در بين جوانترها. پسر ها و دحترهايى که لبريز از سوال هستند و کنجاکاوانه نگاهاى زيباشون رو از پشت ميله ها و پنجرهاى گرد گرفته و پرده هاى ضخيم و کهنه و پوسيده که سعى ميکنن ديدن آسمان و تنفس چند نفس هواى آزاد رو از آنها دريغ کنن به بيرون دوخته اند. لبريز و تشنه سوال و شوق زيستن و ميل به کشف و خواست زندگى در دنياى بهتر. دنياى که برايشان ارزش و احترام قائله و راه زندگى و شکوفايى توانايى ها و خلاقيت هاشون رو هموار ميکنه. بسيارى مواقع در ذوق و شوق آنها به شادمانى نشستم و اوقاتى هم که متاسفانه کم نبودند با آنها تلخ گريستم.
  • سیاوش دانشور

    سیاوش دانشور

    فعال سیاسی، مارکسیست ،
  • اسلاومیر مروژک

    اسلاومیر مروژک

    اسلاومیر مروژک (به لهستانی: Sławomir Mrożek) (زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۳۰، کراکاو در جنوب لهستان - درگذشته ۱۵ اوت ۲۰۱۳، نیس در فرانسه[۱]) نمایشنامه‌نویس و نویسنده لهستانی است.
  • سلیمان قاسمیانی

    سلیمان قاسمیانی

    سلیمان قاسمیانی شاعر و نویسنده کمونیست، در سال 1358 در سردشت، از شهرهای کردستان ایران بدنیا آمد. در جریان مبارزات علیه رژیم شاه، فعالانه شرکت کرد و به چهره ای محبوب تبدیل گشت. بعد از قدرت گیری جمهوری اسلامی به حزب کمونیست ایران پیوست و در سازمان کردستان حزب، یعنی کومه له به فعالیت پرداخت. سلیمان قاسمیانی خیلی سریع با اشعار و سرودهای انقلابیش در قلب مردم و همرزمانش جا باز کرد و جزو شخصیتهای محبوب کمونیست در کردستان شد. از سال 1363 سلمیان قاسمیانی در سوئد زندگی میکند و از فعالین سرشناس برابری طلب در آن کشور است و بزبان سوئدی در نشریات و روزنامه های مختلف قلم میزند. سلیمان از اعضای هیئت امنای اول کودکان و فعال حقوق کودکان در کشور سوئد است. در این رابطه سلیمان قاسمیانی چهره ای شناخته شده و معتبر در سوئد است. او همچنین سردبیر نشریه ماهانه اول کودکان به زبان سوئدی است.
  • محمدرضا سوداگر

    محمدرضا سوداگر

    محمد رضا سوداگر از پژوهش گران و نظريه پردازان و مترجمان كم تر شناخته شده ي جامعه ي ايران بود. وي در زمينه ي مباني و مباحث اقتصاد سياسي آثار در خور توجهي نوشته و ترجمه كرده است. كتاب رشد روابط سرمايه داري در ايران سال هاي 1304 تا 1340 و رشد و بسط روابط سرمايه داري در ايران سال هاي 1341 تا 1357از جمله آثار خواندني وي به شمار مي رود...
  • ستفانی لووس

    ستفانی لووس

    استفانی لووس استاد مطالعات نیروی کار در City University از موسسه مورفی نیویورک میباشد
  • ستفان هرملین

    ستفان هرملین

    ستفان هرملین ۱۳ اپریل ق۹۱۵ - ۶ اپریل ۱۹۹۷، با نام واقعی رودلف لیدر ، یک نویسنده آلمانی بود. ستفان داستان ، مقاله ، ٰشعر و غزل مینوشت و یکی از نویسندگان برژسته آلمان شرقی بود.
  • سوسن بهار

    سوسن بهار

    مترجم، نویسنده ، فعال سیاسی و حقوق کودک. سر دبیر مجله داروگ.
  • ایتالو کالوینو

    ایتالو کالوینو

    ایتالو کالوینو (به ایتالیایی: Italo Calvino) (زاده ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵) نویسندهٔ رمان و داستان کوتاه ایتالیایی است. وی سبک ادبی خاص خود را داشت که می‌توان آن را سورئال یا پست‌مدرن توصیف کرد. سه‌گانهٔ «نیاکان ما» (شامل شوالیه ناموجود، ویکنت شقه‌شده و بارون درخت‌نشین) و مجموعه داستان‌های کوتاه شهرهای نامرئی و شش یادداشت برای هزارهٔ بعدی ازتحسین‌شده‌ترین آثار او هستند. وی را یکی از مهم‌ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می‌دانند.
  •  تد گرانت

     تد گرانت

    ادوارد گرانت، ملقب به «تد گرانت» (نام هنگام تولد: ایزاک بلنک، زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۱۳ در جرمینستون، آفریقای جنوبی – درگذشتهٔ ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶ در لندن) نظریه‌پرداز و انقلابی کمونیست اهل آفریقای جنوبی بود که بیشتر زندگی‌اش را در بریتانیا گذراند. او از بنیانگذاران «گرایش میلیتانت» بود که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ به نیروی سیاسی جدی در بریتانیا بدل شد و احتمالاً موفق‌ترین سازمان تروتسکیستی در غرب بود. در اوایل دهه ۹۰ اکثریت این سازمان بر خلاف توصیهٔ گرانت از حزب کارگر جدا شد و «کارگر میلیتانت» (بعدها:»حزب سوسیالیست») را بنیان گذاشت اما گرانت، علی‌رغم این‌که شخصاً از این حزب اخراج شده بود، به کار خود درون حزب کارگر بریتانیا ادامه داد. متحدین بین‌المللی او نیز به کار درون آن‌چه «سازمان‌های توده‌ای طبقهٔ کارگر» می‌نامند (احزاب سوسیال دموکرات و کمونیست در کشورهای مختلف) ادامه داده‌اند. امروز «گرایش بین‌المللی مارکسیستی» (و در ایران گروهی کوچک به نام «مبارزه طبقاتی») مدعی ادامه راه تد گرانت است.
  • کار ارزان ، کارگر خاموش

    کار ارزان ، کارگر خاموش

    یادداشت ناشر: در اسفند ماه ٦٨ و فروردين ٦٩ به ابتکار کميته تشکيلاتهاى محلــى حزب کمونيست ايران ميزگردى براى بررسى لايحه کار جمهورى اسلامى برگزار شد. گرداننده نشست هاى اين ميزگرد مصطفى صابر بود. مباحثات اين نشست ها عينا از صداى حزب کمونيست پخش شد. متن مباحثات اين ميز گرد بصورت کتاب "کار ارزان کارگر خاموش " به چاپ رسيد. سپس همه شرکت کنندگان در اين سمينار از حزب کمونيست ايران جدا شده و بعد در سال ١٣٧١ (١٩٩١) حزب کمونيست کارگرى ايران را تشکيل دادند. از آنجا که متن مباحثات اين ميز گرد کماکان گوياى مواضع اصولى و پايه اى ما در قبال جنبش کارگرى ايران است اقدام به چاپ مجدد اين کتاب کرديم . متن شرکت کنندگان در اين ميزگردعبارت هستند از : ايرج آذرين، منصور حکمت،حميد تقوايى ،شهلا دانشفر، ناصر جاويد، رضا مقدم
  • لئون تولستوی

    لئون تولستوی

    لئو(ن) نیکلایویچ تولستوی(تالستوی) (به روسی: Лев Никола́евич Толсто́й) (به انگلیسی: Leo Tolstoy)، نویسنده و فعال سیاسی و اجتماعی روس است. زادروز وی ۹ سپتامبر ۱۸۲۸ در یاسنایا پالیانا[۱] از توابع تولا، از توابع استان تولا است. تولستوی در روز ۲۰ نوامبر ۱۹۱۰ درگذشت و در زادگاه خویش به خاک سپرده شد. تولستوی یکی از مشهورترین نویسندگان و بزرگ ترین شخصیت‌های تاریخ روسیه است. رمان‌های جنگ و صلح و آنا کارنینا جایگاه او را در بالاترین رده‌ی ادبیات داستانی جهان تثبیت کرده‌اند. تولستوی به‌حدی در کشورش مشهور و محبوب است که اخیراً سکه طلای یادبودی به‌احترام وی ضرب شده است. تولستوی به رغم شهرت و محبوبیتی که با انتشار آثارش کسب کرد، زندگی خود را به‌شدت تغییر داد و به ساده زیستن روی آورد.
  • تونی کلیف

    تونی کلیف

    تونی کلیف (به انگلیسی: Tony Cliff) (زاده ۲۰ مه ۱۹۱۷ - درگذشته ۹ مه ۲۰۰۰) تئوریسین و نویسندهٔ اسرائیلی که دارای گرایش‌های تروتسکیستی بود. او از منتقدان روسیهٔ استالینیستی بود و آن را نوعی «سرمایه‌داری دولتی بوروکراتیک» می‌دانست. وی در یک خانواده یهودی معتقد به جنبش صهیونیسم متولد شده بود. او از بنیان‌گذاران گرایش سوسیالیست بین‌المللی بود.
  • تراب حق شناس

    تراب حق شناس

    نویسنده، مترجم و فعال سیاسی
  • ترسی چاپمن

    ترسی چاپمن

    ریسی چپمن (به انگلیسی: Tracy Chapman) (زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۶۴ خواننده و آهنگ‌ساز آمریکایی است. او تابحال ۴ بار برنده جایزه گرمی شده[۲] و آلبوم‌هایش بارها در جدول‌های فروش به عنوان پلاتینیوم و مولتی پلاتینیوم دست یافته‌اند.
  • لئون تروتسکی

    لئون تروتسکی

    لئون داویدوویچ تروتسکی (به روسی: Лев Дави́дович Тро́цкий) انقلابی بلشویک و متفکر مارکسیست اهل روسیه بود. در اوایل تشکیل اتحاد شوروی، تروتسکی که چهره‌ای تأثیرگذار و بانفوذ به حساب می‌آمد به عنوان کمیسر خلق برای روابط خارجی انتخاب شد. پس از آن ارتش سرخ شوروی را بنیان گذاشته و خود به فرماندهی آن درآمد. وی همچنین یکی از اولین اعضای دفتر سیاسی بود. به‌خاطر کشمکش‌هایی که در دههٔ ۱۹۲۰ میان تروتسکی و استالین، بر سر قدرت و نحوه اداره حکومت، وجود داشت، تروتسکی از حزب کمونیست روسیه اخراج و از اتحاد شوروی تبعید شد. او در ۱۹۴۰ در مکزیک توسط یکی از ماموران ان.کا.وِ.دِ به قتل رسید. ایده‌های تروتسکی تشکیل‌دهندهٔ پایه و اساس تئوری تروتسکیسم است. او قدی متوسط و هیکلی نسبتآ لاغر با شانه‌های پهن داشت پیشانی بلند و موهای سیاه اشفته چشمان نافذ و مکار در پشت عینک پنسی مخصوص معلمان، لبهای کلفت زیر سبیلهایی که دایماً با انها بازی و یک ریش نوک تیز و دست‌های سفید با ناخنهای تمیز قیافه او را مجسم می‌سازد. لباسش ساده وتمیز بود. اغلب کت چرمی می پوشیدوکاسکت نظامی به سر می‌گذاشت وقیافه اش شبیه رانندگان اعیان و اشراف بود. سخنران ماهری بود و شنودگان را با زیر و بم صدایش به شدت تحت تاثیر قرار می‌داد.
  • ویکتور خارا

    ویکتور خارا

    ویکتور خارا در روستایی فقیر در شیلی به دنیا آمد. مادرش شعرهای بومی می‌سرود و بدین ترتیب خارا از کودکی با ترانه‌های روستایی آشنا شد. با نقل مکان خانوادهٔ خارا به شهر سانتیاگو، او با محیطی متفاوت از جامعهٔ روستایی آشنا شد. خارا پس از مرگ مادرش دچار خلاء عاطفی شد و به مدرسه دینی رفت. اما پس از دو سال آن‌جا را ترک کرد و عازم دورهٔ اجباری نظامی شد. پس از پایان دورهٔ سربازی خارا به دانشگاه رفت و در آن جا به مطالعهٔ موسیقی بومی شیلی پرداخت.
  • ویرجینا وولف

    ویرجینا وولف

    آدلاین ویرجینیا وولف (به انگلیسی: Adeline Virginia Woolf) (۲۵ ژانویه ۱۸۸۲ - ۲۸ مارس ۱۹۴۱)، بانوی رمان‌نویس، مقاله‌نویس، ناشر، منتقد و فمینیست انگلیسی بود که آثار برجسته‌ای چون خانم دالووی (۱۹۲۵)، به سوی فانوس دریایی (۱۹۲۷) و اتاقی از آن خود (۱۹۲۹) را به رشته تحریر درآورده‌است. یکی از جمله‌های معروف او در کتاب اتاقی از آن خود: زن اگر می‌خواهد داستان‌نویسی کند، باید حتماً پول و اتاقی ازآن خود داشته باشد.
  • وودی آلن

    وودی آلن

    وودی آلن (به انگلیسی: Woody Allen) ‏(۱ دسامبر ۱۹۳۵)، کمدین، بازیگر، کارگردان، نویسنده و موسیقی‌دان یهودی آمریکایی است. آلن فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان یک نویسنده کتابهای طنز و سپس یک کمدین روی صحنه آغاز کرد و سپس در دههٔ ۶۰ میلادی فعالیت فیلم سازی خود را آغاز کرد. آنی هال (۱۹۷۷)، منهتن (۱۹۷۹) و نیمه شب در پاریس (۲۰۱۱) از مشهورترین فیلم‌های وودی آلن اند. وی ۲۴ بار نامزد اسکار و چهار بار برنده آن شده است که این جوایز شامل یک اسکار بهترین کارگردانی و سه جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده است.
  • ولفگانگ هیلده شایما

    ولفگانگ هیلده شایما

    هیلده شایما از مدرنیست هاست و درون مایه ی آثارش همانطور که از یک آلمانی مدرن انتظار می رود متاثر از فضای نئو مارکسیستی حاکم بر علوم انسانی آلمان. او همانقدر که در ایران نامی ناشناخته ست در ادبیات جهان نامی جنجالی ست . نمایشنامه هایش از داستان هایش نامی ترند اما هردو دستی بزن دارند واین یعنی مثل هر ادبیات قدرتمند دیگر وقتی توی دنیای خودت هستی و هیچ میل بیرون آمدن نداری چنان توی گوشت می زنند که نمی دانی از کدام طرف خورده ای.داستان های کوتاه هیلده شایما شبه کودکانه اند،بیشتر برای اینکه او در شکست ساختارهای پراپی شورانگیز است و خودش هم از این ماجرا پُر بی خبر نیست.
  • وودی گاتری

    وودی گاتری

    وودرو ویلسون گاتری (به انگلیسی: Woodrow Wilson Guthrie) ‏(۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۲ - ۳ اکتبر ۱۹۶۷) معروف به وودی گاتری، خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده گیتار سوسیالیست آمریکایی بود. ترانه‌های او بیشتر مضمون سیاسی و اعتراضی داشت. این سرزمین سرزمین شما است مشهورترین ترانه او است.
  • ﯾﺎﻧﯿﺲ ﺭﯾتسوس

    ﯾﺎﻧﯿﺲ ﺭﯾتسوس

    Yannis Ritsosدر Monemvassia (یونان) در اول می سال ۱۹۰۹ به دنیا آمد او دانشجوی دانشکده افسری بود و در خانواده ای نجیب زاده و از زمین داران پولدار زندگی می کرد. دوران نوجوانی او با انهدام کامل خانواده اش شروع شد: نابودی اقتصادی، مرگ نابهنگام مادرش و برادر بزرگش و نگهداری از پدر مریضی که از بیماری اعصاب رنج می برد. او چهار سال از عمرش را (سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۱) را در بیمارستان مسلولین برای مراقبت از بیمار های مسلول گذراند. این اتفاقات تراژیک بر روی او اثرات بسزایی گذاشت و زمینه ساز ادب و هنر وی شد. خواندنی ها او را مصمم کرد که یک انقلابی و شاعر شود. از سال ۱۹۳۱، او به حذب کمونیست یونان (K.K.E) بسیار نزدیک بود. او به دایره کاری پایبند بود Tractor را در سال ۱۹۳۴ به چاپ رسانید که برگرفته از آینده گرایی Maïakovsk و Pyramids (مقبره ها) را در سال ۱۹۳۵ به چاپ رسانید که این دو اثر تعادل هنوز شکننده بین باور به اینده و نا امیدی شخصی را برقرار کرد این دو باوری که همیشه در کمونیسم وجود داشته است.
  • امیل زولا

    امیل زولا

    امیل زولا (به فرانسوی: Émile François Zola)‏ (۲ آوریل ۱۸۴۰- ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۲) نویسنده فرانسوی، مهم ترین نمونه از مدرسه ادبی ناتورالیسم و عامل مهم در توسعه تئاتر ناتورالیسم بود. او یکی از چهره‌های اصلی در آزادی سیاسی فرانسه و در تبرئه افسر خیانتکار ارتش فرانسه آلفرد دریفوس نقش اساسی داشت . او از برجسته ترین نویسندگان ناتورالیست دنیاست.