مرگ حلبچه

بر خاک این دیار
عروسک‌های چوبی
همراه گیسوان آشفته‌ی دختران
خفه شدند

کسی فریادشان را به تاریخ نگفت
کسی لباس‌های سفیدشان را به مرزها تقدیم نکرد.

بر خاک این دیار
مادری همراه با شکوفه‌های بهار
لالایی مرگ سر داد
مادری همراه با جغجغه‌های کودکان
دنبال فریادی معصومانه گشت
کسی لباس‌های سیاهشان را به باد نسپرد.

بر خاک این دیار
بهار مرگ را برای همیشه استشمام کرد
بابونه‌ها در تابوت ها خفتند
دشت‌ها روبان‌های سیاه بستند
کسی از مرگ سبزه‌ها سخن نگفت
کسی بر مرگ اشان فریادی نکرد
کسی برای لبان مرده‌ی کودکان
نفسی تازه نیافت.

بر خاک این دیار
آری بر خاک این دیار
کودکان از عروسک‌های چوبی می‌ترسند
از شادمانی بهار می‌ترسند.
مادران دیگر آبستن بهار نمی‌شوند

بهار از غنچه هایش می ترسد
من و تمام جغجه ها
از طلوعی مرگبار می‌ترسیم.
«26/12/91»

 

Photo by : jamal PENJWENY

دریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکیدریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکی

علی رسولی

علی رسولی

علی رسولی شاعر و فعال سیاسی یکی از محدود جوانانیست که با کمتر از ۲.۵ دهه از زندگی پا در مسیر ۵۷ ها گذاشته است و در مدت توانسته است ادبیاتی را ارائه دهد که حکایت از توانائی این شاعر فردا هم در سبک، تصویر و تاریخ جنبش کارگری می نماید.
شعرهای علی رسولی به دلیل سانسور و فشار موجود در رژیم اسلامی به صورت
پراکنده و در سایت های خارج از کشور منتشر شده است. در نهایت بعد از خروج از ایران توانست اولین دفتر شعرش را به اسم«جرقه» منتشر سازد.دو کتاب دیگر از این شاعر هم به نام های«ریگ» و «در ستایش واژه» در دست انتشار می باشند.

وبلاگ
آرشیو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *