مارش ما ☰ ولادمیر مایاکوفسکی 1917

به لرزه درآورید میدانها را در غوغای گامهایتان
پرخروش تر، ای صف پرغرور همرزمان
می شوییم به موج دومین سیل تاریخ
تمام شهرهای جهان را

روزها چون گاومیشی ملول
گاری سالها تنبل و کند
خدای ما سرعت است
قلبمان طبل نبرد

آنجاست بهشت زرین ما؟
نیش گلوله بر تن ما اثر کند آیا؟
سرودمان، سلاح
ندای طنین افکن مان، طلا.

علف زارها، زمین را به سبزینه تان فرش کنید
تا روزها بشکفند
رنگین کمان، افسار بزن
بر توسن یال افشان سالها

بنگرید به آسمان تیره ستاره ها
برای بافتن ترانه هایمان به آن نیازی نداریم
هی دب اکبر! التماس کن
اگر می خواهی پس از فتح بهشت، زنده بمانی

بنوشید و شادی کنید! سرود بخوانید.
چشمه هاست که در سیاهرگ هایمان می جوشد.
قلبمان طبل نبرد
سینه مان سنج مسین

بر اساس ترجمه های انگلیسی دوریان روتنبرگ(1972) و دیمیتری ابلونسکی(1965)
توضیح شعر: این شعر در بحبوحه انقلاب سوسیالیستی اکتبر سروده شده

دریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکیدریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکی

ولاديمير ماياكوفسكي

ولاديمير ماياكوفسكي

ولادیمیر مایاکوفسکی در روستای بگدات (بغداد) در استان کوتائیسی گرجستان در قفقاز متولد شد.
وی در دوران خلاقیت و فعالیت‌های هنری یکی از استادان سبک فوتوریسم بود و همگام با خیزش‌های انقلابی در روسیه رشد یافت و پس از انقلاب بلشویکی روسیه و در دوران حکومت شوروی یکی از نام‌آورترین شاعران عصر خود بود.
این شاعر فوتوریست انقلابی روسی از سن ۱۴ سالگی به عضویت حزب بلشویک درآمد و از سال‌های قبل از انقلاب فعالیت هنری و سیاسی خود را آغاز کرد. وی در شعر روسی وزن، الفاظ، عبارات، تمثیل‌ها و استعارات تازه و بدیع پدید آورد، با دنبال نمودن سبک آینده‌گرایانه آثار خود را خلق می‌کرد ولی به همه اصول این سبک پایبند نبود و روش خاص خودش را داشت.
مایاکوفسکی از اتخاذ هیچ وسیله‌ای برای انتشار افکار و آثار خود باک نداشت و حتی در کوچه‌ها قدم می‌زد و برای مردم شعر می‌خواند.

آرشیو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *