درستایش انقلابی

چون فزونی می گیرد سرکوب
چه فراوانند آنان که کناری گیرند:
یاس و تردید,سراغ ایشان می آید.
او,ولیکن,افزون میشودش شور وامید
ودلیرش می افزاید.
سازمان می دهد آنگه پیکار
برسرمزد
ویاهم شاید
برسروقت غذا,ساعت کار.
برسر مساله ی قدرت دولت.
وچنین می پرسد
از مالکیت:
از کجا می آئی؟
وچنین می پرسد
از
افکار و عقاید
که :
به سود چه کسید؟
هرکجا هست سکوت,او به سخن می آید.
هرکجا سرکوب است و خفقان_
یامردم
غیر تقدیر وقضا,هیچ سخن بر لبشان نیست_
می برد نام گنهکاران را ,تا که بدانند مقصر کیست.
هرکجا بر سر میزی بنشیند
نا رضائی نیز
می نشیند با او بر سر میز
می شود طعم غذا بد به مذاق
به نظر می آید تنگی بی حد اتاق.
به هر آنجا که برانندش,آشوب و شورش
از پی اش آن جا می راند
وز هر آنجا که برانند,ناآرامی
باز بر جا می ماند.

دریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکیدریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکی

برتولت برشت

برتولت برشت

اویگن برتولت فریدریش برشت (به آلمانی: Eugen Berthold Friedrich Brecht) (زاده ۱۰ فوریه ۱۸۹۸ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۵۶)، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر و شاعر آلمانی با گرایش‌های سوسیالیستی و کمونیستی[۲] بود.
برتولت برشت را بیشتر به عنوان برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویس تئاتر روایی (که نقطه مقابل تئاتر دراماتیک است)، و به‌خاطر نمایشنامه‌های مشهورش می‌شناسند. اما برتولت برشت علاوه بر این که نمایشنامه‌نویسی موفّق و کارگردانی بزرگ بود، شاعری خوش‌قریحه نیز بود و شعرها، ترانه‌ها و تصنیف‌های پرمعنا و دل‌انگیز بسیاری سرود. وی همچنین با ابداع سبک فاصله‌گذاری در تئاتر، انقلابی بزرگ را در زمینهٔ هنرهای نمایشی به پا کرد.

وبلاگ
آرشیو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *