حقیقت

باد می وزد
گندم شیار برمی دارد
رخسارم خسته می شود
خسته.
باد می شکند خیالم را
امیدم را، رویایم را.

همه چیز
همه چیز دروغ است
حقیقت تویی.

سایه ها سر می رسند
نارون ها به خواب می روند
جویبارها پچ پچ می کنند
برگ ها آرام می میرند.
رخسارم خسته می شود
خسته
خسته.

شب بر آبیِ دریا آغاز می شود
و ما همچون ساحل های گرم عریان می شویم:
موهایت راهی ست که هنوز لمس نکرده ام
لب هایت واژه ای ست که می خواهد فاش گردد
و تپش قلبت صدای بال های بادبادکی ست
که سال هاست گم کرده ام.

موج ها شورش می کنند
فلس ها می ریزند
و صخره ها خونی می شوند.
یک ماهی ترانه ی ما را فهمیده است:
این تنها امید است.

همه چیز
همه چیز دروغ است
حقیقت تویی
آن گاه که گندم ها می دانند
فراتر از نسیمی.

و من می دانم
فراسوی آن بوسه ای
که در امتدادش می توانم
با اطمینان به فردا فکر کنم
به فردا
به فردا
به چشم هایت.

«علی رسولی _ اورست»

دریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکیدریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکی

علی رسولی

علی رسولی

علی رسولی شاعر و فعال سیاسی یکی از محدود جوانانیست که با کمتر از ۲.۵ دهه از زندگی پا در مسیر ۵۷ ها گذاشته است و در مدت توانسته است ادبیاتی را ارائه دهد که حکایت از توانائی این شاعر فردا هم در سبک، تصویر و تاریخ جنبش کارگری می نماید.
شعرهای علی رسولی به دلیل سانسور و فشار موجود در رژیم اسلامی به صورت
پراکنده و در سایت های خارج از کشور منتشر شده است. در نهایت بعد از خروج از ایران توانست اولین دفتر شعرش را به اسم«جرقه» منتشر سازد.دو کتاب دیگر از این شاعر هم به نام های«ریگ» و «در ستایش واژه» در دست انتشار می باشند.

وبلاگ
آرشیو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *