اثر 'امید' از بانکسی

تا نفس می کشم، اميدوارم… ☰ ترجمه: رامین جوان

اين نوشتار کوتاه را لئون تروتسکی در سال ١٩٠١ در زمانه ای سرد و خاکستری ھم چون زمانه ی ما که فقرو کرسنگی، راسيسم،يھودستيزی، نژادپرستی،بنيادگرايی اسلامی، استبداد،استثمار ودر يک کلام قتل وغارت بيداد می کرد به نگارش درآورد.تروتسکی در سنين جوانی وارد مبارزه ی سياسی شد و درسن بيست دوسالگی به عنوان يک مارکسيست انقلابی دستگير و به سيبری تبعيد گشت. علی رغم ھمه ی سختی ھای روحی ومالی ودربدری ھای ناشی از امر مبارزه ی انقلابی و تعقيب و مراقبت ھای پليس تزاری، خستگی ناپذير و استوار در آستانه ی ھزاره ی دوم به سوسياليسم وانقلاب باور داشت و نگاه خود را به آينده ای زيبا و انسانی دوخته بود. وی مصمم واميدوار در شانزده سال بعد،با پيوستن حزب بلشويک و درمقام سازمانده نظامی قيام ودرکنارلنين در جايگاه يکی از برجسته ترين رھبران انقلاب سوسياليستی اکتبر در روسيه قرار گرفت ونقشی بی بديل درانکشاف نظريه وعمل بلشويسم ايفأنمود. مترجم

اگرستاره ای بودم در آسمان، بی تفاوت براين کره ی غبارآلود و فقر زده سوسو می زدم و بر نيک وبد آن به يکسان می تابيدم، اما من يک انسانم. تاريخ جھان که برای تو نوشنده ی شھد علم، برای تو دفتردار پير جاودانگی ھم چون لحظه ای بی ارزش می نمايد، برای من ھمه چيز است. تا آن دم که می زيم، برای آينده پيکار می کنم، برای آينده ای روشن ودرخشان که در آن، انسان، زيبا و پرتوان، فرمانروای تاريخ باشد و کشتی خويش را تا بيکران ھای زيبايی و شادی وخوشبختی براند.
قرن نوزدھم، بسياری از آمال ھای انسانی را برآورده ساخت اما سرخوردگی ھای اين قرن در شماره فزون بودند وناچار، تحقق بسياری از آرزوھا به قرن بيستم وانھاده شد. انسان خوشبين، ھرگاه که با ناملايمات رودررو می گشت، فرياد می زد: ” چه! درآستانه ی قرن بيستم واين چنين؟ ” و ھرزمان که برآن بود تا سيمايی بر شکوه از آينده تصوير کند، صنحه، قرن بيستم بود.
واکنون اين قرن از راه رسيده است. ره آوردش برای ما درھمين آغازچه بوده؟ درفرانسه: نفرت ھای قومی، در اتريش، منازعات ملی؛ در آفريقای جنوبی: جنگ بقای طايفه ای کوچک که ازسوی طايفه ای بزرگتر قتل عام می شود؛ وحتی در جزيره ی ” آزاد ” سرود شاذى سرمستان حريص در معاملات شوينيستی؛ بحران؛ غم انگيز شرق؛ شورش خيل گرسنگان در ايتاليا، بلغارستان، رومانی … قتل ونفرت؛ گرسنگی وخون …

چنان می نمايد که قرن بيستم، قرن جديد، قرن موعود، برآن است تا درھمين آغاز، اميدوران را دچار ياس وسرخوردگی کرده، آنان را به شھروندان نيروانا بدل کند. قرن بيستم از دھان مسلسل ھا وتوپ ھايش می غرد: مرگ براميد؛ مرگ بر اعتقاد؛ مرگ برعشق؛ مرگ بر آرزو.

تو ای غرقه در احساس و اميد! تسليم شو! اين منم قرن بيستم که انتظارش را می کشيدی. آينده تو! و انسان
اميدوار و تسليم ناپذير، به پاسخ می گويد: ” نه، تو تنھا يک لحظه گذرا ھستی. ”

دریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکیدریافت مطلب در فورمت کتاب الکترونیکی

لئون تروتسکی

لئون تروتسکی

لئون داویدوویچ تروتسکی (به روسی: Лев Дави́дович Тро́цкий) انقلابی بلشویک و متفکر مارکسیست اهل روسیه بود.

در اوایل تشکیل اتحاد شوروی، تروتسکی که چهره‌ای تأثیرگذار و بانفوذ به حساب می‌آمد به عنوان کمیسر خلق برای روابط خارجی انتخاب شد. پس از آن ارتش سرخ شوروی را بنیان گذاشته و خود به فرماندهی آن درآمد. وی همچنین یکی از اولین اعضای دفتر سیاسی بود. به‌خاطر کشمکش‌هایی که در دههٔ ۱۹۲۰ میان تروتسکی و استالین، بر سر قدرت و نحوه اداره حکومت، وجود داشت، تروتسکی از حزب کمونیست روسیه اخراج و از اتحاد شوروی تبعید شد.
او در ۱۹۴۰ در مکزیک توسط یکی از ماموران ان.کا.وِ.دِ به قتل رسید. ایده‌های تروتسکی تشکیل‌دهندهٔ پایه و اساس تئوری تروتسکیسم است. او قدی متوسط و هیکلی نسبتآ لاغر با شانه‌های پهن داشت پیشانی بلند و موهای سیاه اشفته چشمان نافذ و مکار در پشت عینک پنسی مخصوص معلمان، لبهای کلفت زیر سبیلهایی که دایماً با انها بازی و یک ریش نوک تیز و دست‌های سفید با ناخنهای تمیز قیافه او را مجسم می‌سازد. لباسش ساده وتمیز بود. اغلب کت چرمی می پوشیدوکاسکت نظامی به سر می‌گذاشت وقیافه اش شبیه رانندگان اعیان و اشراف بود. سخنران ماهری بود و شنودگان را با زیر و بم صدایش به شدت تحت تاثیر قرار می‌داد.

وبلاگ
آرشیو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *